احسان لشگري - مصطفي قادري حاجت

موانع عدم دستيابي كشورهاي ساحلي خزر به يك رژيم حقوقي پايدار و ارائه راهكاري در جهت حل اين مناقشه

دو فصلنامه ایراس، سال چهارم، شماره پنجم، پاییز و زمستان 1388، صص: 72-53
تاریخ انتشار : يکشنبه ۲۲ فروردين ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۲۵
Share/Save/Bookmark
 
 
ایراس - چکیده:
فروپاشي اتحاد جماهير شوروي در دسامبر 1991، تغييرات عمده اي را در سطح جهان از جمله در حوزه درياي خزر پديد آورد. يكي از مسائلي كه پس از فروپاشي شوروي در حوزه درياي خزر دچار دگرگوني شد، مساله رژيم حقوقي اين دريا بود. تا قبل از فروپاشي شوروي، رژيم حقوقي اين دريا بطور مشخص بر پايه دو قرارداد 1919 و 1940، قرار داشت؛ اما پس از فروپاشي شوروي و با ظهور سه كشور جديد در حاشيه اين دريا، ضرورت بازنگري و تحول در رژيم حقوقي اين دريا نمايان شد. در اين مقاله كوشش شده است كه با رويكرد توصيفي – تحليلي، موضع گيري هاي كشورهاي ساحلي درياي خزر در مورد رژيم حقوقي اين دريا پس از فروپاشي بررسي شده و با توجه به اين موضع گيري ها، علل عدم دستيابي به يك توافق پايدار تحليل شده و سپس با توجه به تحولات صورت گرفته در اين حوزه در چند سال اخير، راهكاري جهت حل اين مناقشه ارائه شود.

کليدواژگان
درياي خزر، رژيم حقوقي، كشورهاي ساحلي

دریافت متن کامل/ دانلود PDF
 
WWW.IRAS.IR
کد مطلب: 1035