گیژل هنر سفالگری روسیه

تاریخ انتشار : شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۵۰
Share/Save/Bookmark
 
گیژل نام منطقه ای متشکل از ۲۷ روستا است این روستا ها را گیژلسکی کوست نیز می نامند که به معنی دسته گیژل ها است، از این دسته روستاها اولین بار در زمان ایوان اول از نام برده شده است. گیژل با فاصله تقریبی ۶۰ کیلومتر از مسکو، نه تنها یک روستا و یک صنعت، بلکه یک بخش بزرگ سفالگری است و یکی از مراکز سنتی تولید سرامیک به شمار می رود.
 
ایراس: گیژل نام منطقه ای متشکل از ۲۷ روستا است این روستا ها را گیژلسکی کوست نیز می نامند که به معنی دسته گیژل ها است، از این دسته روستاها اولین بار در زمان ایوان اول از نام برده شده است. گیژل با فاصله تقریبی ۶۰ کیلومتر از مسکو، نه تنها یک روستا و یک صنعت، بلکه یک بخش بزرگ سفالگری است و یکی از مراکز سنتی تولید سرامیک به شمار می رود. از سال های دور به دلیل استخراج خاک های مختلف که از اواسط قرن هفدهم در این منطقه رایج شد این منطقه در صنعت سرامیک و سفال معروف بود و یکی از منابع استراتژیک به شمار می آمد.

در قرن ۱۷ به فرمان تزار الکسی از ظروف گیژل برای داروسازی و کیمیا استفاده می شد تا اواسط قرن ۱۸ که شروع به تولید ظروف سفالی، آجر، لوله های سفالی و همچنین اسباب بازی کردند.

در سال ۱۸۰۲ بعد از کشف خاک طوسی روشن در نزدیکی روستای مینینا در گیژل تولید ظروف بسیاری مانند پارچ ها و کوزه های مختلف آغاز شد. از نیمه دوم دهه بیستم قرن ۱۹ بسیاری از ظروف را فقط به رنگ آبی تولید میشد.

در سال ۱۸۰۰ در روستای والودینا شهرستان برونتسکی برادران کشاورز کولیکوف ظروف سفالی سفید رنگی را یافتند بعدها در همان مکان اولین کارخانه ساخت ظروف چینی احداث شد. در اواخر قرن ۱۹ گیژل جزو بهترین دست آورد های سفالی و سرامیکی و همه زمینه های وابسته بود. در همان زمان در تولید سفال و چینی ظریف و نازک تلاش میشد و صاحبان تولیدی ها دائماً سعی در بهبود کیفیت و زیبایی محصولات خود داشتند.

در اواسط قرن ۲۰ شروع به بازسازی و مرمت کارخانه های گیژل شد، در ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بیش از نصف همه تولیدی های چینی روسیه در گیژیل قرار داشتند.

در اول ظروف گیژیل رنگارنگ بودند تا اینکه در قرن ۱۹ رنگ کبالت در اروپا و آسیا مد روز شد. کبالت با ایجاد نقش و نگار سیاه توسط که بعد از قرار گرفتن در کوره و پختن رنگ آبی را به خود می گرفت و موجب تولید ظروف سرامیکی و چینی سپید-آبی شد. نقش مورد علاقه نقاشان گیژل گل رز بود. استادکاران گیژل با ایجاد ۲۰ نوع رنگ آبی مختلف با دیگران فرق داشتند. این که رنگ پر رنگ تر باشد یا کم رنگ تر، بسته هنر دست استاد است که چگونه قلم را روی چینی می لغزاند.

در زمان حکومت شوروی ایده کومونیسم در هنر سرامیک و نقش های روی گیژل نیز تاثیر گذاشت. امروزه برخی آثار ایدئولوژیک روی سفال های روسی در حراجی های اروپا با قیمت های گزاف به فروش می رسند.


انتهای متن/
 
کد مطلب: 1761