سفره یلدا، مجموعه ای از نمادهاست که دو عنصر اصلی آن، هندوانه و انار، فراتر از خواص تغذیه ای، حامل پیام های اساطیری و فرهنگی و عمیقی هستند که آن ها را به نشانه های قابل انتقال و سفیران این آیین تبدیل کرده است.
چهار جشن برجسته که محور این بررسیاند، شامل جشن بریکاوبا (Берикаоба)، جشن آلاوردوبا (Алавердоба)، جشن تفلیسوبا (Тбилисоба) و جشن جورجوبا (Гиоргоба) هستند.
تاریخنگاران و باستانشناسان بر اساس محاسبات گاهشماری باستانی و تطبیق آن با تقویم میلادی، ورود کوروش به بابل را مصادف با ۲۹ اکتبر ۵۳۹ ق.م میدانند که در گاهشمار خورشیدی ایران برابر با هفتم آبان است.
شخصیتها و نمادهای جشن «ایگبی» بیش از آنکه صرفا عناصر نمایشی باشند، چارچوبی برای آموزش آیینی، تقویت همبستگی اجتماعی و انتقال فرهنگ به نسلهای جدید فراهم میآورند و نشان میدهند که چگونه یک جشن مردمی میتواند همزمان ارزشهای اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی را در دل مردم زنده نگه دارد.
آمارها نشان میدهد که در سالهای گذشته، تعداد کاربران شبکههای اجتماعی رشد چشمگیری داشتهاند و این روند رشد، «اکیداً صعودی» بوده است.
چای و سماور در ایران و روسیه نه تنها بخشی از فرهنگ روزمره، بلکه عاملی تأثیرگذار بر اقتصاد و سیاست دو کشور بودهاند.
این باور که مردم روسیه محکوم به قدرت بزرگ بودن هستند، در طول قرنها تقویت شد.
در سال ۱۹۴۳ آستراخان کرسی یک اوبلاست در جمهوری فدراسیون روسیه شوروی سوسیالیستی (RSFSR) بود.