سیاست ایالات متحده در قبال تنگه تایوان: رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی
تلاش واشنگتن برای شکلدهی ائتلافهای جدید ضدچینی در بخش مواد معدنی حیاتی
ترکیه در مسیر تقویت اتحاد منطقهای خود در معادلات جدید غرب آسیا
چین و اتحادیه اروپا؛ روابط محتاطانه دو شریک تجاری در شرایط پیشا-بحران
خط قرمز ترامپ در سال ریاست هند بر بریکس
خبر بد برای روساتم
از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، سیاست آمریکا در قبال تنگه تایوان هم تحت تأثیر راهبرد امنیت ملی و نظام تصمیمگیری دولت قرار داشته و هم بازتابی از ویژگیهای شخصی و ترجیحات سیاستی ترامپ بوده است. برخلاف بایدن، ترامپ تایوان را کماهمیت میشمارد، «ابهام راهبردی» را حفظ میکند و بر اساس اصل «اول آمریکا»، در حوزه تعرفههای متقابل و فناوریهای پیشرفته، تایوان را به تبعیت از آمریکا وادار میسازد. تفکر معاملهمحور ترامپ در مسئله تایوان نیز آشکار است؛ در ماهیت امر، او از تایوان برای کسب منافع آمریکا بهره میگیرد و این رویکرد دارای ویژگیهای فرصتطلبانه و متغیر است. سیاست تنگه تایوان در دوره ترامپ ۲.۰ تحت تأثیر راهبرد رقابت آمریکا با چین، بازی پیچیده سیاست داخلی و وضعیت روابط چین و آمریکا قرار خواهد گرفت. این مقاله با توجه به شرایط و ویژگیهای مرحله کنونی، عمدتاً از سه بُعد رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی به تنظیم و تحلیل موضوع میپردازد.
امتناع هند، بهعنوان میزبان، از مشارکت در رزمایش دریایی مشترک چین، روسیه و آفریقای جنوبی، اختلافات داخلی را علنی کرده است.
تلاش هند برای تنوعبخشی اقتصادی با ادعای استقلال استراتژیک در امور نظامی نیز همراه است.
روسیهپیشنهاد داد که به مدت یک سال پس از انقضای پیمان، همچنان به محدودیتهای کمی اصلی نیواستارت پایبند میماند، مشروط بر آنکه ایالات متحده از اقداماتی که «توازن موجود بازدارندگی» را تضعیف میکند، خودداری کند
شاعران و نویسندگان با الهام از جریانهای اروپایی، ساختار و فرم آثار خارجی را با زبان، تصویرسازی و جهانبینی روسی ترکیب کردند.
تهدیدهای فرضی از سوی چین و روسیه، خطر بسیار کمتری برای گرینلند و قطب شمال نسبت به احتمال تصرف بیرحمانه این جزیره دارد.
احترام استراتژیک و رویکرد تا حدودی پراگماتیست ترامپ به ترکیه نیز موجب گسترش دامنه مانور ترکیه گشته است