همکاری راهبردی ایراس و انتشارات علمی و فرهنگی برای توسعه فعالیتهای پژوهشی و نشر
واکاوی توسعه صنعت انرژی روسیه تحت تحریمهای غرب
بازگشت شیخ حسینه و آزمون نظم سیاسی جدید بنگلادش
گزارش نشست سمپوزیوم بینالمللی “آموزههای ابنسینا در دنیای امروز”
گروه پژوهشی مسائل جهان
الگوی نوین همکاریهای مالی چین؛ راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران
مسئله هویت روسیه و جایگاه آن در جهان همواره یکی از موضوعات محوری در تاریخ اندیشه این کشور بوده است. این پرسش در مناظرههای میان اسلاووفیلها و غربگرایان به اوج خود رسید.
از ژانویه ۲۰۲۴، روسیه کمتر از ۱ درصد از خاک اوکراین را تصرف کرده و در عین حال متحمل تلفات و خسارات سرسامآوری در نیروها و تجهیزات شده است. اینها نشان دهنده ناکارآمدی و فرسایش یک نیروی بزرگ نظامی است که تا حدی عقب نگه داشته شده است.
جنگ رژیم صهیونیستی علیه ایران به مثابه نقطه عطف در جنگ سایه ای ایران و اسرائیل
پس از تجاوز نظامی اسرائیل به ایران، این انتقاد از نوع رویکرد سازمان همکاری شانگهای مطرح شده است که این سازمان می بایست واکنشی فراتر از صدور بیانیه محکومیت این تجاوز به یکی از اعضای اصلی خود داشته باشد. به نظر می رسد دلیل انتقادات مطرح شده، برداشت ها و نگرش های نادرست از این سازمان و نیز اطلاق تعابیر غیر واقع بینانه ای مانند «اتحاد شرقی ضد هژمونیک»، «ناتوی شرق» یا «ورشوی جدید» است که طی دو دهه گذشته در کشورمان مطرح شده است. در حالی که سازمان همکاری شانگهای اساساً یک مجموعه مبتنی بر «امنیت دسته جمعی» نیست و برخلاف ماده 4 پیمان ورشو و ماده 5 پیمان ناتو، در هیچ یک از بندها و مفاد منشور (اساسنامه) 26 ماده ای این سازمان، اشاره ای به «تعهد اعضا به دفاع متقابل» نشده است و لذا این سازمان هیچ تعهدی به دفاع از اعضای خود از جمله ایران در مقابل تهدیدات خارجی ندارد. واقعیت این است که ایران در دوره تاریخ معاصر خود از پیمان سعد آباد (1316) و پیمان سنتو (1338) تا سازمان همکاری شانگهای، عضو هیج پیمان و یا سازمان منطقه ای مبتنی بر «دفاع متقابل» و «امنیت دسته جمعی» نبوده است. در این یادداشت تحلیلی به برخی از نکات و ملاحظات مهم در رابطه با سازمان همکاری شانگهای اشاره شده است که امید است در اصلاح برخی برداشت ها و نگرش های نادرست و نیز انتظارات غیر واقع بینانه از این سازمان منطقه ای کمک نماید.
«داوا» عمدتاً جامعهٔ مسلمان و به ویژه جامعهٔ ترکتبار آلمان را هدف قرار داده است.
تاجیکستان تنها کشوری در آسیای مرکزی بود که علاوه بر محکومیت شدید حمله اسرائیل، حمله آمریکا به ایران را نیز در بیانیه دوم خود محکوم کرد.
شوروی تلاش کرد تا ملیگرایی اوستیایی را تضعیف کند و مردم را با ایدئولوژی کمونیستی هماهنگ سازد. در این دوران، بسیاری از آثار ملیگرایانهی اوستیایی سانسور شدند یا تغییر یافتند تا با سیاستهای دولتی تطبیق پیدا کنند.
عباس اوغلو به شدت از نهادهای علوی که ادعا میکنند در مسیر اهل بیت(ع) و حضرت علی(ع) هستند، به دلیل سکوت، به ویژه در مورد درگیریهای خاورمیانه و تأثیرات صهیونیسم در منطقه، انتقاد کرد.