اخبار
گذار از تنش به هم‌زیستی پراگماتیک
مقایسه بازتاب نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در رسانه‌های ایران و روسیه
روسیه و طالبان؛ همکاری امنیتی، چانه‌زنی نامتقارن و محدودیت‌های همگرایی راهبردی
بررسی چشم‌انداز نظم امنیتی خاورمیانه و خلیج فارس
آزمون “یک ملت، دو دولت”؛ حجاب، حاکمیت ملی و بازتعریف روابط آنکارا- باکو
حکمرانی هوش مصنوعی در آمریکا؛ خودتنظیمی شرکت‌ها و هدایت راهبردی دولت
گروه پژوهشی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز Archives - ایراس
مقایسه بازتاب نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در رسانه‌های ایران و روسیه
هر دو کشور، نتایج انتخابات را با توجه به مسائل مهم سیاست خارجی خود تفسیر کرده‌اند.
دیپلماسی «آوازه» در میانه بحران؛ دستاوردها و محدودیت‌های سفر پزشکیان به ترکمنستان
دیدار رئیس‌جمهور ایران با سردار بردی‌محمداف، رئیس‌جمهور ترکمنستان، بُعد دوجانبه سفر را نمایندگی کرد و محور گفتگوها نیز، توسعه روابط سیاسی، اقتصادی و تجاری، تسریع اجرای توافق‌های پیشین، همکاری منطقه‌ای و مسائل خزر اعلام شد.
میدان نبرد فراموش‌شده ۱۱ سپتامبر: چگونه جنگ علیه تروریسم آسیای مرکزی را بازآرایی کرد
بیست‌وپنج سال پس از ۱۱ سپتامبر، آسیای مرکزی دیگر منطقه‌ای فراموش‌شده نیست، اما نه به این دلیل که آمریکا حضور راهبردی پایداری در آن ایجاد کرد، بلکه به این دلیل که خلأ ایجادشده توسط ورود و خروج آمریکا، دو قدرت دیگر روسیه و چین را در جایگاه بازیگران غالب منطقه تثبیت کرد.
سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
تحول کنونی را می‌توان حرکتی تدریجی از مکمل‌گرایی تحت محوریت امنیتی روسیه به سوی نوعی پوشش ریسک راهبردی محدود دانست. هدف این سیاست نه جایگزینی فوری روسیه با غرب، بلکه افزایش تعداد گزینه‌های خارجی، کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت واحد و افزایش قدرت مانور ارمنستان در محیطی است که نسبت به گذشته نامطمئن‌تر و چندقطبی‌تر شده است.
تاجیکستان در سی‌وپنجمین سال استقلال؛ از تثبیت دولت ملی تا فرصت‌های تازه در روابط با ایران
در میان حوزه‌های اقتصادی، انرژی یکی از مهم‌ترین زمینه‌های بالقوه همکاری ایران و تاجیکستان است
از استقلال تا اتصال‌گرایی؛ ازبکستان و چشم‌انداز تازه روابط با ایران
به مناسبت سی‌وپنجمین سالگرد استقلال جمهوری ازبکستان
نشست بیشکک؛ ایران و سازمان همکاری شانگهای
ارزیابی موفقیت سیاست ایران در شانگهای بر اساس شدت ادبیات سیاسی یا مواضع ضدیکجانبه‌گرایی معیار مناسبی نیست.
