روسیه و طالبان؛ همکاری امنیتی، چانهزنی نامتقارن و محدودیتهای همگرایی راهبردی
بررسی چشمانداز نظم امنیتی خاورمیانه و خلیج فارس
آزمون “یک ملت، دو دولت”؛ حجاب، حاکمیت ملی و بازتعریف روابط آنکارا- باکو
حکمرانی هوش مصنوعی در آمریکا؛ خودتنظیمی شرکتها و هدایت راهبردی دولت
بحران تنگه هرمز؛ مقدمهای بر کشمکش بر سر فضاهای دریایی*
۲۹ اکتبر؛ جمهوری ترکیه و بازخوانی میراث جمهوریخواهی در هویت ملی معاصر
تحلیلی از دانشگاه عالی اقتصاد مسکو (HSE) و شورای امور بینالملل روسیه (RIAC)
انتخابات دومای دولتی روسیه در سال ۲۰۲۶ به پیروزیای انجامید که انتظار آن میرفت، اما پیامدهایش تا این اندازه قابل پیشبینی نبود. افزایش مشارکت، کسب اکثریتی بیسابقه از سوی حزب روسیه واحد و نوسازی قابل توجه ترکیب پارلمان نشان میدهد نظام سیاسی روسیه چگونه زیر فشار جنگ خود را با شرایط تازه منطبق میکند و همزمان بر تحکیم موقعیت خود میافزاید.
در نشست منامه لاوروف ساختاری برای «امنیت جمعی» منطقهای پیشنهاد کرد که ابتکارهای منطقهای را با طرحهای روسیه و چین ترکیب میکند و از عراق و اردن خواست در آن شرکت کنند.
معماری امنیتی جدید را نمیتوان تنها با تعداد پایگاههای نظامی یا پیمانهای دفاعی سنجید. تابآوری زیرساختی، امنیت زنجیره تأمین، امنیت انرژی، دسترسی به فناوریهای حساس، ظرفیت صنایع دفاعی و توان مدیریت شوکهای اقتصادی اکنون به اجزای اصلی مفهوم امنیت منطقهای تبدیل شدهاند.
گزارش و انتقاد وبلاگنویسان نظامی روس درباره ناکارآمدی فرماندهی یا ارائه اطلاعات نادرست میتواند نشانهای از مشکلات عملیاتی باشد، اما اثباتکننده فروپاشی ارتش یا بحران سیاسی فراگیر نیست.
عصر هوش مصنوعی در حالی فرا میرسد که سیستم بینالمللی در حال تبدیل شدن به سیستمی رقابتیتر و چندقطبیتر است. قدرت اقتصادی در حال پراکنده شدن، اما قدرت تکنولوژیک همچنان بهشدت متمرکز باقی مانده است.