قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
محمود شوری، تحلیلگر مسائل اوراسیا در گفتگو با «خبرآنلاین»:موازنه قدرت در اروپا به نفع روسیه تغییر پیدا کرده است.
متن مصاحبه فئودور لوکیانف با گلن دیزن در یوتیوب
با توجه به مخالفت شدید اوکراین و نگرانی متحدان اروپایی، سرنوشت این طرح در هاله ای از ابهام قرار دارد.
جغرافیا افغانستان را به دروازهبان آب تبدیل کرده است. نوعی اهرم فشار که طالبان آن را بهتر از هر دولت پیشین درک کرده است.
امضای تفاهمنامه در دستور کار قرار گرفت
اکنون با گذشت نزدیک به سی سال از چرخش راهبری ایران به آسهآن و بیست و شش سال پس از درخواست ایران از آسهآن برای دریافت جایگاه «شریک گفتگوی بخشی»، شورای همکاری خلیج فارس با استفاده از روابط نزدیک خود با چین توانسته خود را جایگزین ایران در معادلات راهبردی رهبران آسهآن کند.
شواهد حاکی از آن است که در صورت تصویب نهایی متمم ۲۷ قانون اساسی پاکستان، تأثیرات منطقهای آن عمدتا بر دو همسایه اصلی این کشور، یعنی افغانستان و هند متمرکز باشد.
بعید نیست در آینده نزدیک، انکار غرب نسبت به حق رقبای اصلیاش در اعمال «حاکمیت داخلی»، کشورهای شریک در اوراسیا را وادار به انتخابهای دشوار کند.