قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
همزمان با انتشار خبر خروج نظامیان امریکایی و اعضای ناتو از افغانستان گفتیم که امریکاییها به دلایل مختلف در تلاش هستند تا ترکیه را به بازیگری فعال در این کشور تبدیل کنند.
برخی کارشناسان و تحلیلگران سیاست خارجی بر این باورند که آمریکا باید از متحدانش همچنان دفاع و حمایت کند تا در عرصه بینالمللی معتبر باقی بماند.
اجلاس آینده ولادیمیر پوتین و جو بایدن به طور سنتی امیدهای زیادی برای بهبود روابط روسیه و آمریکا ایجاد می کند. چنین امیدهایی در بیشتر ربع قرن گذشته با این دیدارها همراه بوده است.
لون پطروسیان اولین رئیس جمهور ارمنستان پس از فروپاشی شوروی (۱۹۹۱-۱۹۹۹) مصاحبه ای را هفته پیش با شبکه تلویزیونی ۱ ارمنستان انجام داده است که به لحاظ مطالعات منطقه ای حاوی نکات قابل تامل و مهمی باشد.
بر اساس برخی از پیش بینی ها، تعداد افغانی های پناهجو می تواند از ۵۰ هزار الی ۱۰۰ هزار نفر باشد. بیشتر مهاجرت ها به پاکستان، ایران، تاجیکستان، هند و اروپاست. در حال حاضر، افغانستانی ها دومین گروه از پناهجویان پس از سوری ها هستند و علت آن نیز ناامنی، خشونت و جنگ در افغانستان است.
به نظر می رسد بعد از سال ها دوباره جاده ابریشم در ایران با این کمربند احیا خواهد شد.
گفته میشود که طالبان این چراغ سبز را به چین داده است که به سین کیانگ اهمیتی نمیدهد. این رویکرد ضمنی طالبان با دغدغهی اصلی چین در افغانستان مبنی بر جلوگیری از بروز هرج و مرج در این کشور شوربخت و تبدیل شدن به پناهگاه یا کریدور ترانزیتی برای شبه نظامیان اویغور مرتبط است.
ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه، و جو بایدن رئیس جمهور ایالات متحده، سالها یا حتی دههها یکدیگر را میشناسند. با این وجود، ظاهراً برای آنها موافقت با جلسهای که قرار است در 16 ژوئن در ژنو برگزار شود، دشوار بوده است.