گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
سخنرانی دکتر مهدی سنایی در مجمع اقتصادی بینالمللی سنپترزبورگنشست «۳+۳ مرتبط با قفقاز: چالشهای مشترک و مشارکت راهبردی» ـ ژوئن ۲۰۲۶
سقوط دولت بشار اسد در نتیجه حملات گسترده مخالفان به رهبری هیئت تحریر الشام در 8 دسامبر 2024، باعث بهوجودآمدن شرایط تازهای در سوریه گردید. در این میان آینده کردهای سوریه که از نوامبر 2013 در حالت نیمهخودمختاری قرار دارند، به واسطه عوامل متعددی همچون بهقدرترسیدن مجدد ترامپ در کاخ سفید، نزدیکی دولت جدید سوریه با ترکیه و بسیاری از مسائل دیگر در حالتی مبهم قرار گرفته است. این نوشتار در پی بررسی آینده کردها در شرایط جدید سوریه میباشد.
مقامهای سازمان ملل متحد و کشورهای همسایه و منطقه بارها از افزایش تولید مواد مخدر صنعتی در افغانستان ابراز نگرانی کردهاند.
سقوط سریع اسد در زمانی که پوتین در حال آماده شدن برای دولت جدید ایالات متحده و مذاکرات پیرامون جنگ در اوکراین است، ضربه سنگینی به مسکو وارد کرد.
اختلافات مذهبی در آسیا دارای ریشه های عمیق تاریخی است که اغلب در قالب ترکیبی از دین، قدرت و منافع سیاسی تبلور یافتهاند.
جهتگیریهای کلی سیاست خارجی ترامپ در قبال آسیای مرکزی سطوحی از تداوم و تغییر را در آسیای مرکزی نشان میدهد. وجه بارز و مشخصۀ این راهبرد «عملگرایی» است که میتواند بروندادهای نامناسبی در رویکردهای سلبی ترامپ برای ایران، روسیه و چین در آسیای مرکزی در بر داشته باشد. تجربۀ دور قبل ریاستجمهوری ترامپ اثبات کرده که تنها راه موازنه با این رویکرد رفتاری عملگرایانه به طریق مشابه است که در چارچوب تنشهای ایران و آمریکا در جنوب غرب آسیا منجر به برخی نتایج شد. در آسیای مرکزی نیز ایران در بازۀ پیشرو ناگزیر از اتخاذ عملگرایی بیشتر خواهد بود.
سقوط رژیم اسد، منافع روسیه را فراتر از سوریه آسیب زده است. این فروپاشی، پیش از هر چیز، ضربهای جدی به شهرت روسیه بهعنوان متحدی قابلاعتماد وارد کرده است که قادر به تضمین بقای شرکای خود نیست.
بشار اسد، رژیمی که در آخرین لحظه در پاییز 2015 با تلاشهای ایران و روسیه نجات یافت، به نوعی «وقت اضافه» نهساله دریافت کرد تا به آشتی ملی برسد، اما هرگز موفق نشد سوریها را متحد کند.