فشار کنترلشده؛ راهبرد روسیه پس از انتخابات ارمنستان
در دل بحران فرصتی نهفته است
قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
سفر مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران به روسیه در میانه تحولات منطقه ای، به اعتقاد بسیاری از کارشناسان منطقهای و بین المللی از اهمیت بسزایی برخوردار است. اما مهمترین اهداف این سفر چیست و از این سفر چه انتاظاراتی داریم؟
موضع گیری روسیه در مورد کریدور زنگزور در ماه های اخیر روابط ایران و روسیه را وارد چالش جدیدی کرده بود.
ترکگرایی در آسیای مرکزی بنا به دلایل و عوامل مختلفی توسعه یافته است. تفکیک هویتی از روسیه و به دست آوردن سطحی از استقلال که بتواند فرایندهای ملتسازی و دولتسازی را تسریع کند عامل اصلی این فرایند بوده است. در عین حال در سطح دوم از ملتسازی کشورهای ترک در آسیای مرکزی به دنبال بازیابی هویت تاریخی استپهای اوراسیا بودهاند، مناطقی که روسیه بعد از قرن چهاردهم بهتدریج به آنها دست یافت و یک گسست هویتی در آنها بهوقوع پیوست. اما آنچه امروز با چالش در آسیای مرکزی همراه است، شکلگیری ایدههای پانتورانیسم و پانترکیسم است.
در اجلاس عشق آباد نه تنها نمایندگان اروپا و آسیای مرکزی، بلکه نمایندگان بانک توسعه آسیایی و بانک جهانی و همچنین مقامات ارمنستان، گرجستان، آذربایجان و ترکیه حضور داشتند.
پروین ساونی در مقاله ای با عنوان«هند متعلق به جنوب جهانی است و آنجا باید باشد، نه خط مقدم جنگ سرد جدید» استدلال می کند که سیاست خارجی کنونی هند به جای ارزیابی عملگرایانه از آنچه که به بهترین وجه به توسعه هند کمک می کند، ناشی از حسادت به چین، دشمنی با پاکستان و همسویی بیش از حد با آمریکا است. او این مواضع را یک اشتباه استراتژیک عنوان می کند.
واشنگتن باهدف کاهش اتکای پاکستان به چین، به توسعۀ روابط خود با اسلامآباد ادامه خواهد داد. در همین حال، ممکن است این فرصتی برای پاکستان باشد که برای دستیابی به منافع اقتصادی و نظامی، از رقابت مداوم بین چین و آمریکا استفاده کند.
ایروان آمریکا را به عنوان یک شریک اولویتدار میبیند.