هند در قفقاز جنوبی: پیامدها برای روسیه، ایران و ترکیه

امروزه، در قفقاز جنوبی، مانند بسیاری از زیرسیستم‌‌‌های منطقه‌‌ای دیگر، حضور "جنوب غیرغربی" و جهانی در حال گسترش است. از این نظر، هند همچنان برجسته‌ترین نقش را ایفا‌ می‌کند. دهلی نو از بسیاری جهات عاملی است که‌ می‌تواند بر فرآیندهای مختلف منطقه‌‌ای تأثیر بگذارد. وجود شاخص‌های چشم‌انداز بلندمدت برای حضور در سطح منطقه (اجرای کریدورهای حمل‌ونقل)، ایجاد ماهیت استراتژیک روابط هم با مراکز کلیدی قدرت در قفقاز جنوبی و هم مستقیماً با کشورهای منطقه در سطح دوجانبه، نشان دهنده امکان تبدیل شدن به بازیگری است که می‌تواند نه تنها بر فرآیندهای منطقه تأثیر بگذارد، بلکه آنها را تعیین کند. رویکرد هند به قفقاز جنوبی نه تنها با منافع روسیه و ایران در منطقه سازگار است، بلکه مکمل آنها نیز‌ می‌باشد. در این راستا، بحث در مورد مسائل منطقه‌ای در پلتفرم‌های بین‌المللی موجود با مشارکت روسیه، ایران و هند (مثلاً EAEU و BRICS) که ایران قبلاً به آن‌ها پیوسته است، ممکن است جالب باشد. در عین حال، حداقل دو نقطه تضاد منافع با ترکیه قابل شناسایی است. در این راستا نمی توان مخالفت آنکارا را در درجه اول در سطح سیاسی و دیپلماتیک رد کرد. به نوبه خود، منافع روسیه و هند در قفقاز جنوبی نه تنها با هم تضاد ندارند، بلکه مکمل یکدیگر هستند. هدف هند جایگزینی مواضع مسکو نیست. در مقابل، حفظ وضعیت موجود، کاهش احتمال درگیری با حمایت از متحد روسیه را ترویج‌ می‌کند و منطقه و ارمنستان را به عنوان پیوندی با اتحادیه اوراسیا‌ می‌داند.

نگاه روسیه به توسعۀ روابط کشورهای عربی حاشیۀ خلیج‌فارس و آسیای مرکزی

آنچه در حال حاضر کرملین و کشورهای عربی و رهبران آسیای مرکزی به دنبال آن هستند، ایجاد تنوع در شرکای منطقه‌ای به‌منظور بالا بردن قدرت ژئواکونومیک و ژئوپلیتیک خود در مقابله با قدرت‌های خارجی است. هرچند در این میان موانعی نیز وجود خواهد داشت. به‌طور مثال گسترش سیاست‌های دینی مذهبی برخی کشورهای عربی در آسیای مرکزی، خطر گسترش افراط‌گرایی را افزایش خواهد داد که منجر به حساسیت مسکو و پکن نیز خواهد شد.

نقش نهادهای مدنی و احزاب سیاسی در انتخابات آتی پاکستان

نهادهای مدنی و احزاب سیاسی لازمه و برآمده از جامعه‌ای در حال توسعه با خصوصیاتی مانند افزایش میزان شهرنشینی، ازدیاد درصد باسوادی، گسترش ارتباطات و رسانه‌های گروهی، حمل و نقل، پیدایش نهادهای جدید و پیچیدگی و تخصصی شدن امور هستند. به دیگر سخن جامعه در فرایند گذر از سنت به مدرنیسم درمی‌یابد که به جای نهادهای سنتی یا در کنار آن‌ها به نهادهای تازه‌ای نیاز دارد تا ضمن تسهیل روند جامعه‌پذیری و آموزش سیاسی جامعه، سازوکار مشارکت سیاسی مردمی را سامان دهد. تأسیس نهادهای جدید، نوعی سیاست‌گذاری است که کشورهایی که افراط‌گرایی در آن‌ها رواج یافته برای جبران عقب‌ماندگی خود اتخاذ می‌کنند. گرچه جوامع جهان سوم، احزاب سیاسی نوپای خود را از الگوهای حزبی جوامع صنعتی اخذ کرده‌اند، با این وجود احزاب سیاسی در کشورهای به‌اصطلاح جهان سوم بیشتر دست خوش ضعف‎ها و نارسایی‌های ساختاری و کارکردی‌اند.

کسل کننده‌ترین مبارزات انتخاباتی در آذربایجان

از ژانویه 2019 هیچ تظاهرات بزرگی در پایتخت برگزار نشده است. تنها چند ده نفر در تظاهراتی علیه ادامه بسته شدن مرزهای زمینی کشور مربوط به کووید در ژوئیه 2022 شرکت کردند که توسط توفیق یعقوبلو، فعال مخالف که اکنون زندانی است سازماندهی شده بود.

بررسی ابعاد مختلف نفوذ چین در قزاقستان

بانک توسعه قزاقستان و بانک توسعه دولتی چین در فوریه 2023 توافق نامه ای را در راستای سرمایه گذاری تا سقف 300 میلیون دلار در پروژه‌های تولیدی قزاقستان به امضا رساندند.

هند و مالدیو: درگیری دیپلماتیک یا بحران ژئوپلتیک؟

ایران و پاکستان و مساله امنیت ملی

قاعدتا اصل حاکمیت ملی و اقتدار دولت، حکومت‌ها را ملزم می‌کند تا از هر اقدامی در داخل سرزمین‌شان علیه دولت‌های دیگر جلوگیری کنند و این از قواعد ابتدایی حقوق و روابط بین‌الملل است.

ایران و هند: تلاش برای همکاری بیشتر

در دسامبر 2023، وقوع دو حمله به کشتی‌های هندی در دریای عرب و نزدیک به سواحل هند، هند را بر آن داشت تا در منطقه حضور پیدا کند.