مطالعهای تطبیقی در ده کشور عضو اکو
عهدنامههای ارزروم به دو عهدنامه منعقد شده در سالهای ۱۸۲۳ و ۱۸۴۷ میان ایران و امپراتوری عثمانی گفته میشود. گرچه عهدنامه قصرشیرین در سال ۱۶۳۹ میلادی (صفویان) مرز میان دو کشور را تعیین کرد اما مناطق کوهستانی قصر شیرین تا دو قرن محل درگیریهای پیدرپی میان دو کشور شد.
«اسکندرمیرزا یا الکساندر میرزا (۱۷۷۰–۱۸۴۴ میلادی)، شاهزاده گرجی طرفدار ایران در زمان جنگهای ایران و روس بود.
«درسال ۱۸۲۱میلادی دربار عثمانی برای تصرف نواحی ارمنستان (تحت تسلط ایران) سپاهی بزرگ به فرماندهی "محمدامین پاشا" به ارزروم فرستاد.
نبرد اصلاندوز یکی از نبردهای جنگ ایران و روس بود. با قتل سیسیانف فرماندهی سپاه روسیه به عهده گودوویچ افتاد (این دوران همزمان است با فعالیتهای گاردان در تقویت نظامی ایران).
«یورش به لنکران نبردی است که در جریان دوره اول جنگهای ایران و روسیه در تاریخ ۱۳ ژانویه ۱۸۱۳ (۲۳ دی ۱۱۹۱ خورشیدی) در ناحیه تالش شمالی و شهر لنکران به وقوع پیوست. پس از پنج روز محاصره دژ لنکران و گلولهباران آن، روسها با وجود برتری عددی طرف ایرانی، موفق به حمله به ارگ […]
سامسون یاکوولیهویچ ماکینتسف معروف به سامسونخان (۱۷۷۶–۱۸۴۹ م) و سامخان یا سمسامخان اوروس، سردار روسی الاصل ارتش ایران در زمان جنگهای ایران و روس بود که از ارتش روسیه فرار کرده و به ایران پیوسته بود.
عهدنامه کورک چای که به عهدنامه روسیه و قرهباغ هم مشهور است، عهدنامهای است که در ۱۴ ماه مه سال ۱۸۰۵ میلادی میان پاول سیسیانوف، فرمانده نیروهای روسی در قفقاز (از طرف تزار الکساندر یکم روسیه) و ابراهیم خلیل خان جوانشیر، خان خانات قرهباغ به امضا رسید و طبق این عهدنامه، خانات قرهباغ به تحتالحمایگی امپراتوری روسیه درآمد.
گردان بهادران یک گردان متشکل از فراریان ارتش امپراتوری روسیه بود که در دوران قاجار در ایران شکل گرفت؛ عمدتاً در طول و کمی پس از دوران جنگهای ایران و روسیه. فرار از خدمت مشکل بزرگی در ارتش روسیه بهطور اعم و در قفقاز بشکل اخص بود. با توجه به اینکه سربازان وظیفه از میان روستاییان فقیر انتخاب میشدند و طول مدت خدمت ایشان بیست و پنج سال بود طبیعی بنظر میرسد که وفاداری در چنین ارتشی پایین باشد.