جایزه «حافظانه بهاءالدین خرمشاهی» برگزیدگان خود را شناخت
راهگذر واخان: حلقهای نوظهور در بازآرایی پیوندهای افغانستان، چین و ایران
واکاوی اهداف پیدا و پنهان سفر وزیر خارجه ایالات متحده به آسیای مرکزی
جهانیاست بنشسته در گوشه
جمهوری چهارم ارمنستان؛ صلح، هویت و نبرد بر سر مشروعیت
جنگ آلمان و روسیه در منطقه خاکستری؟
«هنگامیکه ولی محمدخان بر سریر سلطنت ماوراءالنهر و ترکستان جلوس کرد برادرزادههای خود امامقلی سلطان و ندر محمدخان فرزندان دینمحمدخان را به ترتیب به حکومت سمرقند و ولایات واقع در جنوب رودخانه جیحون منصوب نمود ولی مدتی نگذشت که آثار خلاف بین آنها ظاهر شده و پس از مدتی جنگ و کشمکش ولی محمدخان از […]
در سال ۹۹۶ ق. در نخستین سال پادشاهی شاه عباس اول، فرهاد پاشا سردار ترک به قره باغ حمله کرد. شاه عباس که هجوم ازبکان را در شرق و خطر سران قزلباش را در داخل داشت به موجب معاهده صلح اول استانبول که در ۲۱مارس ۱۵۹۰ م. امضاء شد قره باغ را رسما به عثمانی […]
«سلطان عثمانی خطرناکترین همسایگان ایران است، ممالک تحت اختیار او از دریای سیاه تا حد بصره بسط و توسعه دارد. به این نحو وی بر جمیع سرحدات غرب و جنوب کشور ایران محیط می باشد. پادشاهان مسیحی اروپا، که علیه سلطان عثمانی اتحادی تشکیل دادند، از پاسخی که ایرانیان درآغاز اتحاد آنها به سفیرانشان دادند […]
«سلاطین گرجی هواخواه لهراسب (شاهزاده شورشی گرجی)، چندین بار از دوک اعظم مسکوی تقاضا کرده بودند که برای استخلاص پادشاه گرجستان در حضور شاه عباس وساطت نماید و او نیز برای همین منظور یک هیات سفارت به دربار اصفهان گسیل داشت. شاهنشاه صفوی که دارای یک هوش خارق العاده و فعالیت عدیم النظیری بود به […]
مقارن ساعت ده صبح، سفیر مسکوی در پشت بادپایان همایونی بیکی از عمارات قصر سلطنتی انتقال یافت و کمی بعد صدراعظم و دیگر وزیران عمده هیات دولت نیز بدانجا رفتند و دو ساعت مذاکرات فیمابین طول کشید. آنگاه بافتخار مشارالیه مجلس ضیافتی برگزار شد. این سور مجلل و مفصل و مخصوصا از لحاظ انواع و […]
سلطان مراد چهارم در سال ۱۶۳۸م از راه موصل به بغداد لشکر کشید و آن شهر را در محاصره گرفت. این بار سلطان عثمانی مصمم به فتح بغداد بود به این جهت استقامت زیادی از خود نشان داد و با آنکه صدراعظم وی محمد پاشا ضمن یکی از حملات به قتل رسید او دست برنداشت […]
مقارن ساعت ده صبح، سفیر مسکوی در پشت بادپایان همایونی بیکی از عمارات قصر سلطنتی انتقال یافت و کمی بعد صدراعظم و دیگر وزیران عمده هیات دولت نیز بدانجا رفتند و دو ساعت مذاکرات فیمابین طول کشید. آنگاه بافتخار مشارالیه مجلس ضیافتی برگزار شد. این سور مجلل و مفصل و مخصوصا از لحاظ انواع و اقسام گوشت و مشروبات شایان توجه بود ولی عرق و شراب مصرف نگردید. مذاکرات این سفیر (با مقامات ایرانی) کاملا مکتوم ماند. وزیران گفتند که مشارالیه ماموریت داشت اعزام قریب الوقوع یک نفر فرستاده فوق العاده مخدوم خود را به عرض اعلیحضرت شاهنشاه برسانده.
همزمان با قیام شاه اسماعیل صفوی در ایران، محمد شاهبخت خان شیبانی، معروف به شیبک خان که از نوادگان چنگیزخان و مردی بسیار بیرحم و جسور و متعصب بود در ترکستان علم استقلال برافراشت. شیبک خان توانست تا سال ۱۵۰۸م سرتاسر ترکستان و ماوراء النهر را با قسمت بزرگی از افغانستان و شمال خراسان و استرآباد متصرف شود و از غرب و جنوب با قلمرو سلطنت شاه اسماعیل همسایه گردد. شیبك خان در مذهب تسنن بسیار متعصب بود و پیروان مذهب شیعه را دشمن می دانست به همین سبب با شاه اسماعیل از در کینه توزی و دشمنی در آمد و در سال ۱۵۰۹ سپاه عظیمی از راه کویر به کرمان فرستاد و آن ایالت را غارت کرد و جمعی از مردم بی گناه را هلاك نمود.