این رقم شامل ساکنان هنگ کنگ، ماکائو، تایوان و خارجیانی که در ۳۱ استان سرزمین اصلی و مناطق خودمختار زندگی می کنند نیست.
این آمار نشان می دهد نرخ رشد سالانه جمعیت در چین در دهه گذشته ۰.۵۳ درصد بوده است که از ۰.۵۷ درصد ثبت شده در سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ کمتر است.
بر اساس این آمار چینی های ۶۰ ساله و بالاتر به ۲۶۴.۰۲ میلیون نفر یا معادل ۱۸.۷۰ درصد از جمعیت رسیده اند که نسبت به سال ۲۰۱۰ میلادی ۴۴/۵ درصد افزایش داشته است.
آخرین سرشماری نفوس نشان می دهد که نسبت جنسیت در چین به سمت و سوی متعادل تری پیش رفته است.
تعداد مردان در چین به ۷۲۳.۳۴ میلیون نفر رسیده است که ۵۱.۲۴ از کل جمعیت را تشکیل می دهد، در حالی که جمعیت زنان به ۶۸۸.۴۴ میلیون نفر یعنی ۴۸.۷۶ درصد می رسد.
نسبت مردان به زنان هم ۱۰۵.۰۷ در برابر ۱۰۰ است که در مقایسه با سال ۲۰۱۰ اندکی افت دارد.
نسبت جنسیت هنگام تولد نیز ۱۱۱.۳ است که نسبت به آخرین سرشماری ۶.۸ کاهش یافته است.
این آمار همچنین نشان می دهد که ۸۴۵ هزار خارجی در چین زندگی می کنند در حالی که این رقم در سال ۲۰۱۰ میلادی ۵۹۳ هزار نفر بود.
در سرشماری ملی سال ۲۰۲۰ گفته شده است که رشد جمعیت گروه های قومی به استثنای قوم هان که قوم اصلی این کشور است به طور قابل توجهی افزایش یافته است.
گروه قومی هان ۹۱.۱ درصد از کل جمعیت سرزمین اصلی چین را تشکیل می دهد.
در مقایسه با ارقام سرشماری قبلی در سال ۲۰۱۰، نرخ رشد جمعیت قوم هان در حدود ۴.۹ درصد است در حالی که نرخ رشد جمعیت افراد دیگر گروه های قومی در حدود ۱۰.۳ درصد است.
چین ۵۶ گروه قومی را در خود جای داده است.
