سیاست ایالات متحده در قبال تنگه تایوان: رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی
تلاش واشنگتن برای شکلدهی ائتلافهای جدید ضدچینی در بخش مواد معدنی حیاتی
ترکیه در مسیر تقویت اتحاد منطقهای خود در معادلات جدید غرب آسیا
چین و اتحادیه اروپا؛ روابط محتاطانه دو شریک تجاری در شرایط پیشا-بحران
خط قرمز ترامپ در سال ریاست هند بر بریکس
خبر بد برای روساتم
دستاوردهای سفر دکتر پزشکیان به قزاقستان و ترکمنستان در سطوح سیاسی و کارکردی نسبتاً قابل توجه بود، اما مهمترین برونداد این رویکرد سیاسی سازنده «بازنمایی تصویر سیاست خارجی ایران در نگاه به آسیای مرکزی» بود. این امر اثبات میکند که این بروندادها نه صرفاً «دستاورد» و «نتیجه» بلکه یک «نقطۀ شروع» و «فرصتی دوباره» برای ایران است تا رکود ده سالۀ اخیر را در روابط با آسیای مرکزی جبران کند.
ایران امروز با واقعیتی انکارناپذیر روبهروست: کشوری تحت تحریمهای گسترده که برای کاهش فشارهای اقتصادی و سیاسی ناگزیر است از ظرفیت همسایگان و شرکای غیرغربی استفاده کند.
آنچه روند تحولات منطقه را برای ایران حساستر میکند، جایگاه ویژه آذربایجان در کریدور شمال–جنوب است.
آسهآن بعید است بتواند درباره مفهوم «اکثریت جهانی» به یک اجماع داخلی برسد.
هدف اصلی هند و روسیه ایجاد فضای همکاری بیشتر و کاهش فشارهای یکجانبه است؛ از ای
حس ضداستعماری نسبت به روسیه؛ احساسی که حتی در قانون اساسی آذربایجان نیز آمده و روسیه را به «الحاق آذربایجان و غارت منابع آن» متهم میکند.
هرگاه یک کشور اختلافات داخلی خود را حل نکند و اتحاد ملیاش آسیب ببیند، سرنوشت آن در میز مذاکره قدرتهای بزرگ رقم خواهد خورد.
محمود شوری، تحلیلگر مسائل اوراسیا در گفتگو با «خبرآنلاین»:موازنه قدرت در اروپا به نفع روسیه تغییر پیدا کرده است.