سیاست بینالملل معاصر: آنارشی یا جنگ جهانی؟
از ائتلاف نظامی تا شبکه امنیتی؛ منطق حضور غیر اعضاء در نشست آنکارا و پارادوکس ترکیه
جنگ جهانی جدید: مسیر پیروزی
هشدار تازه برای اقتصاد جهانی
محرکهای سیاست منطقهای ترکیه؛ از اقتصاد تا مسئله سوریه
شانزدهمین نشست سالانه هند و ژاپن: گذار از پیوندهای بازرگانی به همگراییِ امنیتی و فناورانه
سازمان همکاری شانگهای نه حامل یک پروژه بزرگ چندقطبی و نه ابزار سلطه چین، بلکه سکویی برای مدیریت روابط پیچیده کشورهای کلیدی اوراسیا است.
گسترش همکاریهای نظامی، امنیتی و اقتصادی هند و ارمنستان در قفقاز جنوبی، بهعنوان بازتابی از کاهش نفوذ روسیه و فشار ترکیه و آذربایجان، تحولی راهبردی را در منطقه رقم زده است.
نشست مشترک موسسه اوربلی ارمنستان و ایراس
دوستان؛ برای اینکه چهره خود را سفید کنید و یا دلسوزی خود را به رخ بکشید، نیازی نیست که برای کشور هزینههای تازه بتراشید!
باید این واقعیت را پذیرفت که نگرانی آسیای مرکزی در حوزۀ ترانزیت تا سطحی «واقعی» و «طبیعی» است و از این حیث باید به آن توجه شده و پاسخهای روشنی در بستر زمان به این نگرانیها ارائه کرد. با این حال بخش دیگری از واقعیت «بزرگنمایی» این وضعیت با محوریت گفتمانسازی غرب است. همچنین باید توجه داشت که برخی بازیگران جانبی نظیر طالبان، آذربایجان و ترکیه در شرایط بهوجود آمده بهدنبال تقویت حداکثری موضع و منافع خود هستند.
ظرفیتهای همکاری گستردهتری میان ایران و پاکستان وجود دارد که هنوز به طور کامل مورد استفاده قرار نگرفتهاند و باید در جهت تقویت آنها گامهای جدی برداشته شود.
در یادداشت حاضر تلاش شده است رویکرد واقعی ترکیه در تحولات منطقه (با محوریت جنگ 12 روزه رژیم صهیونیستی علیه ایران) معرفی گردد.
چین و روسیه حتما دوستان خوب و مفیدی در زمان صلح هستند، اما در جنگی که به ویژه یک سوی آن اسرائیل یا آمریکا باشد -حتی اگر یک جنگ تحمیلی و تجاوزکارانه باشد- کمک زیادی به ایران نخواهند کرد.