از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق مکه؛ نشانهای از شکلگیری نظم امنیتی جدید در جنوب و غرب آسیا؟
“خانه از پایبست ویران است”: پیمان دفاعی خانۀ آل سعود–ترکیه–پاکستان و پیامدهای آن برای شبهقاره
پیمان دفاعی مکه؛ گامی به سوی معماری امنیتی جدید در غرب و جنوب آسیا
گروه پژوهشی مطالعات آسیای جنوب شرقی و شبهقاره
ایران امروز با واقعیتی انکارناپذیر روبهروست: کشوری تحت تحریمهای گسترده که برای کاهش فشارهای اقتصادی و سیاسی ناگزیر است از ظرفیت همسایگان و شرکای غیرغربی استفاده کند.
آنچه روند تحولات منطقه را برای ایران حساستر میکند، جایگاه ویژه آذربایجان در کریدور شمال–جنوب است.
آسهآن بعید است بتواند درباره مفهوم «اکثریت جهانی» به یک اجماع داخلی برسد.
هدف اصلی هند و روسیه ایجاد فضای همکاری بیشتر و کاهش فشارهای یکجانبه است؛ از ای
حس ضداستعماری نسبت به روسیه؛ احساسی که حتی در قانون اساسی آذربایجان نیز آمده و روسیه را به «الحاق آذربایجان و غارت منابع آن» متهم میکند.
هرگاه یک کشور اختلافات داخلی خود را حل نکند و اتحاد ملیاش آسیب ببیند، سرنوشت آن در میز مذاکره قدرتهای بزرگ رقم خواهد خورد.
محمود شوری، تحلیلگر مسائل اوراسیا در گفتگو با «خبرآنلاین»:موازنه قدرت در اروپا به نفع روسیه تغییر پیدا کرده است.
جغرافیا افغانستان را به دروازهبان آب تبدیل کرده است. نوعی اهرم فشار که طالبان آن را بهتر از هر دولت پیشین درک کرده است.