از «شبکه مخفی» تا ادعای «کودتای شوروی»: نقد مستند روایت بن مکاینتایر درباره کوزیچکین و حزب توده
تحول آرایش حزبی در دومای دولتی روسیه؛ از تکثر پساشوروی تا ثبات نامتقارن، انتخابات ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۶
سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
“سپر آشیل“ و چشمانداز تنش زدایی در روابط ترکیه و یونان؛ تقویت بازدارندگی یا تعمیق شکاف؟
دلارزدایی در بریکس؛ گامهای کوچک برای تغییر یک نظم بزرگ
شخصیت؛ آثار و مبانی اندیشگی الکساندر دوگین: از متافیزیک سیاسی تا استراتژیهای نئواوراسیاگرا
تغییر روز استقلال جمهوری آذربایجان بهعنوان یک «کشور» (!) از ۱۸ اکتبر ۱۹۹۱ به ۲۸ می ۱۹۱۸ پیامها و سویههای متعدد را در بطن خود دارد که لازم است پیش از سیاستگذاری از سوی تصمیمگیران همه سویههای آن به دقت مطالعه شود. در اینجا به برخی از آنها اشاره خواهد شد.
بر پایه گزارش تازه مرکز آمار ترکیه که در رسانههای این کشور نیز بازتاب داشت، ایرانیان تنها در ماه سپتامبر امسال با خرید ۱۳۲۳ خانه در این کشور، رکورد شکنی کردهاند. دلیل اصلی، طرح صیانت از فضای مجازی بود که جستجوی کلیدواژههای مرتبط با «خرید خانه در ترکیه» در اینترنت را ۷۰۰٪ افزایش داد.
«این منطقه (ناگورنو- قره باغ) براساس قطعنامههای سازمان ملل که در سال 1993 تصویب شده است، بخشی از خاک (جمهوری) آذربایجان است؛ اما پس از 27 سال ارمنستان هنوز به اِشغال این منطقه ادامه میدهد. سازمان ملل آن قدر که در زمینه رسیدگی به مشکلات مسلمانان سُست و بیچاره است، برای رسیدگی به خواست مسیحیان چُست و همهکاره است»
تحولات روزهای اخیر، اختلافات بین ایران و جمهوری آذربایجان را به سطح جدیدی رسانده است. در دهه ۲۰۱۰ میلادی به نظر می رسید که باکو و تهران، پس از سالها بیاعتمادی نسبت به یکدیگر، سرانجام زمینهای برای همکاری کامل پیدا کردهاند. با وجود این، جنگ اخیر در قرهباغ هم توازن قدرت در منطقه و هم موضع طرف آذربایجانی را تغییر داد.
روسیه به دنبال برقراری موازنه در روابط خویش با اسرائیل و ایران است
غرب و اروپا آماده ادغام گرجستان در جوامع خود می شوند. گرجستان تنها چند قدم تا پیوستن به اتحادیه اروپا و پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) فاصله دارد.
اجماع رایج، در واشنگتن و خارج از آن، این است که چین در حال پیشی گرفتن از ایالات متحده است. شواهد زیادی پشتوانه این دیدگاه است. پکن یک قدرت تجدیدنظرطلب مقتدر است که عزم بازسازی نظام بینالمللی را دارد، اما اگر به نظر می رسد پکن عجله دارد، به این دلیل است که ظهور آن تقریباً به پایان رسیده و زمان چین برای ایجاد نظم جهانی چینمحور رو به پایان است.
در صورت احیای واقعی سیستم واحد انرژی آسیای مرکزی، بسیاری از مشکلات منظقه حل میشوند. به منظور صدور حجم بیشتر گاز، ترکمنستان باید حجم تولید را افزایش دهد. البته ذخایر زیادی در میادین گازی این کشور وجود دارند و ترکمنستان چهارمین کشور جهان از نظر ذخایر گاز طبیعی (پس از روسیه، ایران و قطر) است. اما نمیتوان به صراحت اعلام کرد که ترکمنها قادر به افزایش تولید گاز به طور جدی خواهند بود.