“سپر آشیل“ و چشمانداز تنش زدایی در روابط ترکیه و یونان؛ تقویت بازدارندگی یا تعمیق شکاف؟
دلارزدایی در بریکس؛ گامهای کوچک برای تغییر یک نظم بزرگ
شخصیت؛ آثار و مبانی اندیشگی الکساندر دوگین: از متافیزیک سیاسی تا استراتژیهای نئواوراسیاگرا
بازآفرینی «کارتاز»: قمار هرمز و ظهور «مونتروی خلیج فارس»
بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
هند و معماری نوین بریکس ۲۰۲۶؛ دیپلماسی چندهمسو، توسعه پایدار و فرصتهای راهبردی ایران
رریخ همواره تحت تاثیر عمیق مفاهیم بودایی و هندوییسم قرار داشته است، در آثار او میتوان روح معنویت بودایی و یوگ هندی را به خوبی مشاهده کرد.
ایران در این اجلاس خود را حامی نظم چندقطبی و مخالف یکجانبهگرایی غرب نشان داد.
گر چه در ماههای اخیر، ارمنستان آشکارا از اتحاد دیرینه خود با مسکو فاصله گرفته و به دنبال روابط نزدیکتر با اروپا و آمریکا است، اما روسیه با توجه به اتحاد نظامی رسمی خود با ارمنستان و نقش صلح بانی در منطقه با توجه به توافق آتش بس، هنوز هم اهرم هایی برای حفظ سطحی از کنترل بر ارمنستان و کریدور زنگزور در آینده دارد.
اجلاس شانگهای را باید همچون بسیاری پدیدههای دیگر معاصر در پرتو تحولات بزرگ جهانی دید.
حضور فعال ایران در چنین اجلاسهایی به معنای توانایی کنترل و هدایت جریانهای ترانزیتی است.
خواستِ تغییر، بیش از همه، از درون خود آمریکا برمیخیزد، همانگونه که در دهه ۱۹۸۰ از جامعه شوروی برخاسته بود.
سازمان همکاری شانگهای نه حامل یک پروژه بزرگ چندقطبی و نه ابزار سلطه چین، بلکه سکویی برای مدیریت روابط پیچیده کشورهای کلیدی اوراسیا است.