قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
پیروزی دوباره حزب حاکم «قرارداد مدنی» (با ۴۹.۸۱ درصد آرا) به رهبری نخستوزیر نیکول پاشینیان در انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن ارمنستان پیامدهای مثبت و منفی را برای ایران به دنبال خواهد داشت؛ در حالی که پیروزی نیروهای ملیگرا و محافظهکار ارمنی نیز می توانست پیامدهای مثبت و منفی خاص خود را برای ایران به دنبال داشته باشد. در واقع، هیچیک از سناریوهای ممکن در انتخابات ارمنستان بهطور کامل اهداف حداکثری راهبردی ایران در قفقاز جنوبی را تامین نمی کرد. . این واقعیت تا حدی ناشی از ماهیت اهداف و منافع تعریفشده ایران در قفقاز جنوبی است و تا حدی نیز نتیجه شکافهای عمیق، رقابتها و دستورکارهای متعارض در منطقه است که بسیاری از آنها خارج از توان تأثیرگذاری یا کنترل ایران قرار دارند.
پیوند ایران و ارمنستان تاریخی و عاطفی است
محدودیتهای اداری و سیاسی برای صدور ویزا، کمبود بودجه برای پروژههای مشترک و رقابت قدرتهای دیگر همچون روسیه، ترکیه و کشورهای غربی در فضای علمی قفقاز موانعی جدی به شمار میروند.
از حدود سالهای ۲۰۱۴–۲۰۱۵، تمرکز رقابت ژئوپولیتیکی میان واشنگتن، متحدان اروپاییاش و روسیه از قفقاز به سمت اوکراین و خاورمیانه تغییر کرد. با این حال، در سالهای بعد، این منطقه یکی از پرتنشترین مناطق فضای پساشوروی باقی ماند.
اگرچه ترکیه و اسرائیل به دلیل تفاوتهای ایدئولوژیک تاکنون از ایجاد اتحاد مستقیم خودداری کردهاند، اما به صورت غیرمستقیم و از طریق جمهوری آذربایجان در حال همکاری برای تحقق اهداف مشترک خود در قفقاز هستند.
بر اساس اعلام رسمی، مسیر پیشنهادی تحت حاکمیت ارمنستان خواهد ماند، اما توسعه و بهرهبرداری از زیرساختها به کنسرسیومی به رهبری آمریکا سپرده میشود؛
چرا واشنگتن اکنون بهشدت بر تلاشهای صلحسازانهاش افزوده است؟
آنچه امروز شاهد آن هستیم، مرحله نهایی استراتژیای است که اسرائیل از سال ۱۳۹۵ برای شکستن محاصره جغرافیایی خود آغاز کرده است.
ترانههای مردمی داغستان، پیوندی موزون از زبان مادری و نغمههای بومیاند که در ژانرهای گوناگون جلوه میکنند