پیروزی دوباره حزب حاکم «قرارداد مدنی» (با ۴۹.۸۱ درصد آرا) به رهبری نخستوزیر نیکول پاشینیان در انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن ارمنستان پیامدهای مثبت و منفی را برای ایران به دنبال خواهد داشت؛ در حالی که پیروزی نیروهای ملیگرا و محافظهکار ارمنی نیز می توانست پیامدهای مثبت و منفی خاص خود را برای ایران به دنبال داشته باشد. در واقع، هیچیک از سناریوهای ممکن در انتخابات ارمنستان بهطور کامل اهداف حداکثری راهبردی ایران در قفقاز جنوبی را تامین نمی کرد. . این واقعیت تا حدی ناشی از ماهیت اهداف و منافع تعریفشده ایران در قفقاز جنوبی است و تا حدی نیز نتیجه شکافهای عمیق، رقابتها و دستورکارهای متعارض در منطقه است که بسیاری از آنها خارج از توان تأثیرگذاری یا کنترل ایران قرار دارند.
ماریانا بیتزاروا، یکی از زنان برجسته اوستیایی، نقش مهمی در تحولات اجتماعی و فرهنگی این قوم داشت. او توانست با تلاشهای خود در توسعه آموزش زنان، مسیر پیشرفت اجتماعی را برای بسیاری از زنان هموار کند.
در همین حال، شرکتهای لابیگری که گاه قوانین شفافیت را دور میزنند، حمایت قانونگذاران کنگره را جلب کردهاند و قانونگذاران نقش ژئوپلیتیکی آذربایجان را ستودهاند.
فرض سوم – همکاری پنهان و اعلامنشده بین باکو و تل آویو
اوستیاییها، که عمدتاً در منطقهای بین روسیه و گرجستان زندگی میکنند، تحتتأثیر سیاستهای سختگیرانهی روسیه، جنگهای داخلی منطقهای و تغییرات اقتصادی قرار گرفتند. بسیاری از آنها به دنبال شرایط بهتر اقتصادی و اجتماعی به ایران مهاجرت کردند. عمده جمعیت اوستیای ها پیرو ارتودکس شرقی هستند و به همین دلیل توانستند روابط خوبی با روس ها داشته باشند.
شوروی تلاش کرد تا ملیگرایی اوستیایی را تضعیف کند و مردم را با ایدئولوژی کمونیستی هماهنگ سازد. در این دوران، بسیاری از آثار ملیگرایانهی اوستیایی سانسور شدند یا تغییر یافتند تا با سیاستهای دولتی تطبیق پیدا کنند.
روسیه از اوستیای جنوبی حمایت کرد و این منطقه به یک جمهوری خودخوانده تحت حمایت روسیه تبدیل شد، که هنوز هم به رسمیت شناخته نشده است.
روسیه یکی از بازیگران اصلی در تحولات اوستیا است و حمایت این کشور از اوستیای جنوبی تأثیرات زیادی بر سیاستهای منطقهای داشته است.