گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
از نگاه تهران، هر دو ابتکار اهدافی را دنبال میکنند که فراتر از ایجاد صرف یک مسیر حملونقل و ترانزیت میان سرزمین اصلی جمهوری آذربایجان و نخجوان از طریق خاک ارمنستان در مجاورت مرز ایران است.
یک تحلیلگر مسائل قفقاز تنش مرزی اخیر میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان را در راستای اعمال فشار به ارمنستان با هدف پذیرش ایجاد دالان زنگزور دانست و تأکید کرد: این دالان که با هیچیک از واقعیات موجود ژئوپلیتیکی و تاریخی منطقه همخوانی ندارد، قابل ایجاد نیست و این فشارها نمیتواند ارمنستان را ناچار به پذیرش آن کند.
گرگین خان (گیورگی یازدهم) پادشاه کارتلی (ایالتی در گرجستان)، در سال ۱۶۸۸ م توسط شاه سلیمان خلع شد، اما به سال ۱۶۹۱ در مقام خود ابقا گردید.
عباس میرزا پس از قتل الکساندر گریبایدوف، سفیر روسیه در تهران، برای فرمانده روسی نامه نگاشت.
ایوان فیودورویچ پاسکویچ زاده ۸ مه ۱۷۸۲- مرگ ۱ فوریه ۱۸۵۶ سردار روس از نژاد کازاکهای زاپاروژی در اوکراین بود. او به واسطه پیروزیهایش در سال ۱۸۲۸ به لقب کنت ایروان و در سال ۱۸۳۱ به عنوان نائب السلطنه پادشاهی لهستان مزین شد.
موسسه ی لازارف در سال 1815 با نام «مدرسه ارامنه لازارف[1] » تاسیس شد و به یکی از بهترین موسسات آموزشی مسکو تبدیل شد.
سفرنامه خسرومیرزا به پطرزبورغ نام کتابی است نوشته میرزا مصطفی بهاءالملک افشار منشی میرزا مسعود مستوفی (انصاری) در شرح سفرنامه هیئت اعزامی از سوی دربار قاجار برای پوزش کشتهشدن گریبایدوف سفیرکبیر روسیه در تهران به سنپترزبورگ پایتخت روسیه.
مانند دیگر همسایگان ایران، ارمنستان و جمهوری آذربایجان نیز در تلاشند تا دریابند که روی کار آمدن ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری محافظه کار منتخب، چه تاثیری بر جهت گیری های ایران در قبال منطقه خواهد داشت. از دیدگاه جمهوری آذربایجان، ادامه سیاست های دولت میانه رو حسن روحانی مطلوب است. در مقابل، ارمنستان در حال خروج از بحران، هنوز نتوانسته استراتژی منسجم سیاست خارجی متناسب با واقعیت های جدید داشته باشد.
سازمان پیمان امنیت جمعی هنوز هم برای اثبات خود فرصت دارد، اگر بتواند پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان فعالیت موثری از خود نشان دهد. سازمان پیمان امنیت جمعی یک اتحاد نظامی است که روسیه، بلاروس، ارمنستان، قزاقستان، قرقیزستان و تاجیکستان عضو آن هستند. این سازمان هرگز از محبوبیت زیادی نه در این شش کشور عضو و نه در خارج از آنها برخوردار نبوده است. دلیلش این نیست که این سازمان یک سیاست تهاجمی توسعه طلبانه را اجرا میکند. دلایل عدم محبوبیت این سازمان بسیار موهن تر هستند که کمتر کسی از آنها اطلاع دارد.