تاجیکستان در سیوپنجمین سال استقلال؛ از تثبیت دولت ملی تا فرصتهای تازه در روابط با ایران
راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
تحلیل روسی از وضعیت جهانی؛ از ضرورت بازآرایی اقتصاد جهانی تا بحران خاورمیانه
فاجعه سیاسی و انسانی در افغانستان تهدیدی برای افزایش گرایش های استبدادی در تاجیکستان و ازبکستان است.
شاید روسیه دوست نداشته باشد که شاهد تأسیس یک امارت اسلامی در چند مایلی مرزهای خود باشد، اما تا زمانی که دستور کار طالبان مانند داعش محلی باشد و جهان را شامل نشود و تمرکز آنها بر اعمال قوانین شرعی در افغانستان باشد، هرچقدر هم که این موضوع بد باشد، از نظر مسکو قابل تحمل است.
ماهیت مشکل افغانستان برای آسیای میانه و روسیه در این است که افغانستان به منبع بی ثباتی برای منطقه تبدیل شود.
در حالی که بسیاری در پاکستان پیروزی طالبان را جشن میگیرند، برخی دیگر میترسند که پیروزی طالبان موجب تشویق سازمانهای شبه نظامی اسلامی که در پاکستان فعالیت میکنند، بشود.
پرسشی اکنون در سر بسیاری از عزیزان ایرانی ما میچرخد که چرا مردم افغانستان در روزهای اخیر در برابر طالبان نجنگیدند. این پرسش گاهی شکل اعتراض مییابد به این صورت که آنها باید میجنگیدند.
تصویر رایج نزد عموم ما از طالبان همان نگرش سالهای تلخ پسین است: یک جریان نظامی، مستظهر به حمایت خارجی و در سلوک فکری و باورمند به جهت اعتقادی به سازمان القاعده.
یک کارشناس مسائل ترکیه به خبرآنلاین گفت:زمانی که ارتش ترکیه با پ ک ک درگیر می شود آنها یا به سمت عراق یا به سمت ایران می آیند. انکارا می خواهد جلوی این امر را بگیرد. یعنی اولویت ترکیه در این ماجرا همین جلوگیری از گسترش نفوذ پ ک ک هست. این دو دیوار در این چارچوب معنا دارند.
به گزارش ایلنا به نقل از استیتزمن، روسیه و ایران، دو کشوری که از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان بسیار متاثر خواهند شد، آماده مشارکت با این گروه هستند به شرط آنکه رویه خود را اصلاح کند.