قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
مقدمه: ترکمنستان از جمله کشورهایی در همسایگی جمهوری اسلامی ایران است که علی رغم داران بودن مولفههای متعدد، چندان در اولویتهای همکاری سیاست خارجی کشورمان قرار ندارد. البته این فرضیه در همه دوران استقلال این کشور صادق نیست. در بازه ای، روابط تهران-عشق آباد از سطحی قابل قبول برخوردار بود و اتفاقا نتایج ملموسی به […]
برخی از تحلیلگران نقش روسیه در رشد روابط چین و ایران را فراموش میکنند. روابط روسیه و چین تقریباً در همه زمینهها وارد سطح جدیدی از همکاری شده است. چین بدون شک از نظر اقتصادی بسیار قدرتمندتر است، اما هر دو طرف مشتاق بالا بردن میزان مشارکت خود هستند. برخلاف آسیای مرکزی یا منطقه قطب شمال که احتمال رقابت چین و روسیه در آن بیشتر است، خاورمیانه میتواند منطقهای باشد که پکن و مسکو میتوانند در آن همکاری کنند.
توافق راهبردی ایران و چین سبب شد موجی از طرفداری و مخالفت با این توافقنامه را برانگیزد، هرچند این توافق صرفاً نقشه راه تلقی می شود، و شکل دقیق حقوقی به خود نگرفته است. مفروض ما در این یادداشت آن است که چین به زودی به بزرگ ترین قدرت اقتصادی جهان تبدیل خواهد شد. طرفداری و مخالفت با این توافقنامه گاه رنگ و بوی سیاست داخلی به خود می گیرد، و محافظه کاران را در گروه نخست، و اصلاح طلبان را در گروه دوم قرار می دهد. البته، ضرورتاً نه همه محافظه کاران موافقند، و نه همه اصلاح طلبان مخالف. چین زدگی و چین ستیزی، همانند غرب زدگی و غرب ستیزی، مبنای خاص فکری ندارد. پس، بهتر است مواضع له و علیه این توافق راهبردی را به دو دسته دیگر تقسیم کنیم: تحلیل های کارشناسانه، و مواضع غیرکارشناسانه. متأسفانه، برخی مخالفت ها و موافقت ها نسبت به این توافق، کارشناسانه ارزیابی نمی شوند.
عبدالمحمد طاهری تا زمانی که مناقشه برجام به حالت فعلی ادامه پیدا کند و شاهد احیای توافق هستهای توافق ذیل نشست وین و یا هر نشست دیگری نباشیم، یقینا ما باید منتظر تداوم این وضعیت باشیم. به هر حال به دلیل مناقشه ای که اکنون بین ایران با طرف های اروپایی و ایالات متحده آمریکا […]
این نشست آنلاین روز چهارشنبه 25 فروردین توسط موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) برگزار شد.
ترکیه عضو ناتو و از متحدان سنتی آمریکا از جنگ سرد تاکنون بوده است. پیشینیان بایدن به دلیل آن که نمیخواستند آزردگی خاطر آنکارا را رقم بزنند، هرگز از لفظ «نسل کشی» برای این رویداد استفاده نکردند.
پژوهشگر ارشد مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری با بیان این که انتخابات زودهنگام ارمنستان را از بن بست و وضعیت نامشخص سیاسی فعلی خارج می کند، گفت: روسیه، ترکیه و جمهوری آذربایجان در شرایطی که ایجاد شده ترجیح می دهند مجددا پاشینیان نخست وزیر ارمنستان باشد.
"ما افغانستان را نمی شناسیم" جمله ای است که داگلاس لوت مقام ارشد سابق کاخ سفید نسبت به ماموریت ایالات متحده در افغانستان ذکر کرد. وی در یکی از مصاحبه های خود با واشنگتن پست اظهار داشت "ما به طور بنیادی از شناخت افغانستان بازماندیم - ما از آنچه میکردیم سر در نمیآوردیم."