فشار کنترلشده؛ راهبرد روسیه پس از انتخابات ارمنستان
در دل بحران فرصتی نهفته است
قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
فراتر از نگرانی فوری امنیتی، پایان حکومت حسینه همچنین باعث ایجاد ابهام در مورد سرنوشت پروژههای توسعه هند-بنگلادش، به ویژه طرحهای اتصال میشود.
منطق اردوغان این بود که در برخی کشورها و محیطها سیاستگذار انتظار دارد با کاهش دستوری نرخ بهره، سرمایه شهروندان به سمت تولید سرازیر شود، چرا که سود بانکی کاهش یافته و محیط و فضای تولید جذابتر گشته است.
گزارش نشست مشترک موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و مرکز پریماکف برای همکاری بینالمللی روسیه با موضوع «معمای امنیت در قفقاز جنوبی»
طرح این کمربند امنیتی به صورت جدی در دورۀ افغانستان جدید با حاکمیت طالبان، زمانی انجام گرفت که مسئلۀ افراطگرایان و تروریستها در منطقه بهعنوان یک تهدید بالقوه در نظر گرفته میشد، اما اکنون با ظهور داعش خراسان و عملیات متعدد آن در کشورهای مختلف (ایران، پاکستان، روسیه، ترکیه، اروپا و حتی آمریکا) به نظر میرسد، به یک تهدید بالفعل تبدیل شده است. لذا، این احتمال وجود دارد که در بازۀ کنونی، از آن استقبال بیشتری شود.
برخی از کارشناسان خواستار ایجاد یک مجمع جدید دائمی مشارکت آتلانتیک-اقیانوس آرام، مشابه هیئت مشورتی ناتو با سایر شرکای منطقهای، برای حمایت از همکاری ناتو-IP4 در برابر تغییرات سیاسی داخلی و سایر اختلالات شدهاند.
عربستان سعودی و امارات متحدۀ عربی در حال ظهور بهعنوان بازیگران کلیدی در نظام چندقطبی جهانی و بخشی از گروه قدرتهای متوسط (میانه) که در صحنۀ جهانی جسارت بیشتری از خود نشان میدهند، هستند. هر دو کشور، به راحتی از نفوذ مالی خود بهعنوان ابزاری برای تقویت اهرم خود در مناطق استراتژیک حیاتی مانند جنوب آسیا استفاده میکنند. در مقابل، قدرتهای هستهای مانند هند و پاکستان نیز همچنان مشتاق گسترش روابط خود با امارات و عربستان سعودی هستند تا پایههای سرمایهگذاری خود را متنوع کنند و آسیبپذیری خود را در برابر توطئههای قدرتهای بزرگ کاهش دهند.