سوریه؛ از مدیریت نفوذ تا مدیریت برخورد (تحلیلی بر تحولات اوت ۲۰۲۶ در پرتو رقابت آنکارا و تلآویو)
حمله به پایگاه ابوالظهور؛ آزمون اراده ترکیه در شمال سوریه
همکاری راهبردی ایراس و انتشارات علمی و فرهنگی برای توسعه فعالیتهای پژوهشی و نشر
واکاوی توسعه صنعت انرژی روسیه تحت تحریمهای غرب
بازگشت شیخ حسینه و آزمون نظم سیاسی جدید بنگلادش
گزارش نشست سمپوزیوم بینالمللی “آموزههای ابنسینا در دنیای امروز”
ایران در این اجلاس خود را حامی نظم چندقطبی و مخالف یکجانبهگرایی غرب نشان داد.
گر چه در ماههای اخیر، ارمنستان آشکارا از اتحاد دیرینه خود با مسکو فاصله گرفته و به دنبال روابط نزدیکتر با اروپا و آمریکا است، اما روسیه با توجه به اتحاد نظامی رسمی خود با ارمنستان و نقش صلح بانی در منطقه با توجه به توافق آتش بس، هنوز هم اهرم هایی برای حفظ سطحی از کنترل بر ارمنستان و کریدور زنگزور در آینده دارد.
اجلاس شانگهای را باید همچون بسیاری پدیدههای دیگر معاصر در پرتو تحولات بزرگ جهانی دید.
حضور فعال ایران در چنین اجلاسهایی به معنای توانایی کنترل و هدایت جریانهای ترانزیتی است.
خواستِ تغییر، بیش از همه، از درون خود آمریکا برمیخیزد، همانگونه که در دهه ۱۹۸۰ از جامعه شوروی برخاسته بود.
سه تمدن کهن بهمثابه قطبهای مستقل پا به پیش میگذارند.
مقامات چینی معتقدند که هزینههای رشد پایین، تورم منفی و شرکای تجاری خشمگین ارزش توجه کردن دارند.
بر اساس اعلام رسمی، مسیر پیشنهادی تحت حاکمیت ارمنستان خواهد ماند، اما توسعه و بهرهبرداری از زیرساختها به کنسرسیومی به رهبری آمریکا سپرده میشود؛