گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
سخنرانی دکتر مهدی سنایی در مجمع اقتصادی بینالمللی سنپترزبورگنشست «۳+۳ مرتبط با قفقاز: چالشهای مشترک و مشارکت راهبردی» ـ ژوئن ۲۰۲۶
در شطرنج اروپا و غرب، به ویژه در حوزه امنیت انرژی اروپا بهویژه در راستای مقابله با انحصارگری روسیه در بحث تأمین انرژی و تحریمهای اخیر اروپا و غرب بعد از جنگ اوکراین علیه روسیه، آذربایجان نقش مهمی در این بازی بهعنوان یکی از گزینههای بدیل روسیه در تأمین انرژی اروپا به عهده گرفته است.
گام نخست، اصلاح نگرش و رویکرد حاکم بر فضای رسانهای، نخبگانی و نیز ادبیات مسئولین کشورمان در قبال طرحهای انتقال انرژی در محیطهای پیرامونی ایران است
آنکارا سران کشورهای ترک را در بیشکک گرد هم می آورد
یکی از مزایای راهآهن میان چین، قرقیزستان و ازبکستان تسهیل دسترسیِ کشورهای محصور در خشکی به دریا است چنانکه هم اکنون مسیر ریلی انتقال کالا از ایران به قرقیزستان (از مسیر ترکمنستان و ازبکستان) بهصورت بالفعل در حال نقل و انتقال کالا از بندرعباس به شهر اوش است. قرقیزستان همچنین امیدوار است از مسیر ایران بتواند به ترکیه نیز دسترسی پیدا کند.
سقوط دولت ملی در افغانستان و به قدرت رسیدن طالبان در تابستان سال 2021 میلادی که موجب شد چشم انداز بسیاری از طرحهای اقتصادی، ترانزیتی و انتقال انرژی از منطقه آسیای مرکزی به افغانستان و نیز آسیای جنوبی از جمله خط لوله گاز تاپی، مانند خط انتقال برق کاسا- 1000، مسیر ترانزیتی لاجورد و پروژه ترانزیتی بندر چابهار متوقف شود و آینده آنها درهالهای از ابهام قرار گیرد.
این احتمال وجود دارد که جمهوری آذربایجان با اصلاح قانون اساسی، به وضعیت «خودمختاری جممهوری نخجوان» نیز پایان بدهد و با انحلال ساختارهای سیاسی این منطقه از جمله مجلس عالی نخجوان، نخستوزیر (رئیس هیات دولت) را منحل و این منطقه را نیز همانند سایر مناطق جمهوری آذربایجان، به صورت مستقیم تحت نظر دولت مرکزی قرار دهد.
پاکستان برای تامین گاز مورد نیاز خود قراردادهای بلندمدتی را با برخی از کشورها همچون قطر امضاء کرده بود، اما این کشورها بیشتر به بازارهای اروپایی توجه داشتند و تامین گاز مورد نیاز پاکستان به اندازه اروپا برای آنها اهمیت نداشت و این قراردادها بدون نتیجه باقی ماندند