نهمین نشست «پیوندهای فرهنگی و تمدنی ایران و اوراسیا» با محوریت بررسی کتاب «ایران کجاست، ایرانی کیست» برگزار شد
دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
نهمین نشست از سلسله نشستهای «پیوندهای فرهنگی و تمدنی ایران و اوراسیا» به همت مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و با همکاری انجمن علمی ایرانشناسی، روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران، دانشجویان و علاقهمندان مطالعات ایرانشناسی در محل مؤسسه ایراس برگزار شد.
عدهای در کشور تصور می کنند می توان از تعارض امریکا و روسیه به نفع ایران بهره برداری کرد در حالی که به این واقعیت توجه ندارند که دوران جنگ سرد گذشته و امروز دیگر معادلات جنگ سرد درروابط بین قدرتها حاکم نیست. امروز روسیه و آمریکا با آنکه با هم بر سر بسیاری از مسائل بین المللی اختلاف نظر دارند اما بجای رویکرد تقابلی در دوران جنگ سرد که در تلاش برای حذف رقیب بود، امروز دو طرف با در پیش گرفتن رویکرد تعاملی سعی می کنند در عین رقابت با هم ، در جاهایی که منافعشان ایجاب می کند با هم همکاری داشته باشند.
برای فراهم کردن زمینه قانونی انتخابات زودهنگام در ارمنستان، رای گیری دوم در مورد نخست وزیر ارمنستان دوشنبه آینده (بیستم اردیبهشت 1400) برگزار خواهد شد. اگر باز هم به پاشینیان رای داده نشود پارلمان منحل می شود و روند انتخابات آغاز می شود.
تهدیدها و تحریم های آمریکا باعث تلاش روسیه برای تقویت سیستم مالی سوئیفت اختصاصی خود و همچنین افزایش مشترکان و مشتریان به این سیستم روسی شده است.
درگیری های مرزی با قرقیزستان و افزایش ناامنی در مرزهای طولانی تاجیکستان و افغانستان دوشنبه را به شدت نگران کرده است از این رو به گفته منابع رسانه ای مهمترین محورهای دیدار امامعلی رحمان رئیس جمهوری تاجیکستان با ولادیمیر پوتین همتای روس اش در پشت درهای بسته همین دو موضوع بوده است.
جو بایدن، رئیس جمهور آمریكا اعلام كرد كه تا 11 سپتامبر نیروهای آمریكایی را از افغانستان خارج خواهد كرد و سرانجام به طولانی ترین جنگ كشور خود در خارج پایان میدهد. این حرکت نشان دهنده تغییر گسترده استراتژی آمریکا در خاورمیانه است، تغییری که بسیاری مدتها است انتظار آن را میکشند، حال پرسش اینجاست که کدام کشور منتظر آن است تا جای آمریکا را در منطقه بگیرد؟
مقدمه: ترکمنستان از جمله کشورهایی در همسایگی جمهوری اسلامی ایران است که علی رغم داران بودن مولفههای متعدد، چندان در اولویتهای همکاری سیاست خارجی کشورمان قرار ندارد. البته این فرضیه در همه دوران استقلال این کشور صادق نیست. در بازه ای، روابط تهران-عشق آباد از سطحی قابل قبول برخوردار بود و اتفاقا نتایج ملموسی به […]
برخی از تحلیلگران نقش روسیه در رشد روابط چین و ایران را فراموش میکنند. روابط روسیه و چین تقریباً در همه زمینهها وارد سطح جدیدی از همکاری شده است. چین بدون شک از نظر اقتصادی بسیار قدرتمندتر است، اما هر دو طرف مشتاق بالا بردن میزان مشارکت خود هستند. برخلاف آسیای مرکزی یا منطقه قطب شمال که احتمال رقابت چین و روسیه در آن بیشتر است، خاورمیانه میتواند منطقهای باشد که پکن و مسکو میتوانند در آن همکاری کنند.
توافق راهبردی ایران و چین سبب شد موجی از طرفداری و مخالفت با این توافقنامه را برانگیزد، هرچند این توافق صرفاً نقشه راه تلقی می شود، و شکل دقیق حقوقی به خود نگرفته است. مفروض ما در این یادداشت آن است که چین به زودی به بزرگ ترین قدرت اقتصادی جهان تبدیل خواهد شد. طرفداری و مخالفت با این توافقنامه گاه رنگ و بوی سیاست داخلی به خود می گیرد، و محافظه کاران را در گروه نخست، و اصلاح طلبان را در گروه دوم قرار می دهد. البته، ضرورتاً نه همه محافظه کاران موافقند، و نه همه اصلاح طلبان مخالف. چین زدگی و چین ستیزی، همانند غرب زدگی و غرب ستیزی، مبنای خاص فکری ندارد. پس، بهتر است مواضع له و علیه این توافق راهبردی را به دو دسته دیگر تقسیم کنیم: تحلیل های کارشناسانه، و مواضع غیرکارشناسانه. متأسفانه، برخی مخالفت ها و موافقت ها نسبت به این توافق، کارشناسانه ارزیابی نمی شوند.