گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق مکه؛ نشانهای از شکلگیری نظم امنیتی جدید در جنوب و غرب آسیا؟
ادبیات در ارمنستان جایگاه ویژهای دارد. شاعران و نویسندگان ارمنی در طول تاریخ آثار ماندگاری خلق کردهاند که به بخشی جداییناپذیر از هویت ملی این کشور تبدیل شدهاند. برای پاسداشت این میراث گرانبها، پارکهای ادبی متعددی در سراسر ارمنستان احداث شدهاند که به نام شاعران و نویسندگان مشهور نامگذاری شدهاند.
رئیس جمهور روسیه برنامههای خود را برای بازنگری اساسی در بازار مالی داخلی این کشور، از جمله برنامههایی برای دو برابر کردن ارزش بازار سهام روسیه تا پایان دهه، کاهش واردات و افزایش سرمایه گذاری در داراییهای ثابت، تشریح کرد.
نکته و سوال مهم، جایگاه ایران در روند تحولات پر التهاب منطقه قفقاز در فاصله سالهای 1917 تا 1921 میلادی است.
هان چندقطبی، که روسیه در مرحله قبلی حکومت پوتین به آن اعلام وفاداری کرد، تنها در صورتی معنا پیدا میکند که هر قطب، هر تمدن (امروزه به وضوح در بریکس نشان داده میشود) حق داشتن هویت، سنت، نظام ارزشی را به رسمیت بشناسد.
به نفع کشورهای آسیای مرکزی که در اعماق قارۀ اوراسیا بدون دسترسی به دریا قرار گرفتهاند، نیست که یک همسایۀ بانفوذ خود را از عرصه بیرون کنند. بنابراین، همۀ آنها تلاش میکنند تا حد امکان ارتباطهای خود را با دنیای خارج متنوع سازند. روسیه و چین از این نظر برای آنها به یک اندازه مهم هستند. تا کنون، هر پنج کشور منطقه به خوبی با چین و روسیه و همچنین با شکاف عمیق بین این دو همسایه از یک سو و شکاف عمیق این دو با غرب از سوی دیگر، کنار آمدهاند.
در حال حاضر، گالستانیان اکثریت حمایت را در مناطق مرزی مانند تاووش و سیونیک و هم چنین در میان پناهجویان آرتساخ (قره باغ کوهستانی) و به ویژه در میان طبقه متوسط ایروان به دست آورده است. با توجه به این که طبقه متوسط در ارمنستان از نظر تعداد کم است این امر اعتراض ایروان را محدود میکند، زیرا طبقه پایین دست کماکان از پاشینیان حمایت میکند.
روابط هند با ایران و تداوم توسعه چابهار، که دسترسی به مناطق دشوار سیاسی مانند آسیای مرکزی و حتی افغانستان را فراهم میکند، میتواند سطح قابل توجهی از یکپارچگی را به همراه داشته باشد