گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
از نگاه تهران، هر دو ابتکار اهدافی را دنبال میکنند که فراتر از ایجاد صرف یک مسیر حملونقل و ترانزیت میان سرزمین اصلی جمهوری آذربایجان و نخجوان از طریق خاک ارمنستان در مجاورت مرز ایران است.
براساس آخرین آمار بانک جهانی در سال ۲۰۲۰، سرانهٔ منابع آب تجدیدپذیر ایران در این سال هزار و ۴۷۲ مترمکعب بوده است. طبق شاخص فالکن مارک، کشورهایی که منابع آب تجدیدپذیر در آنها بین هزار تا هزار و ۷۰۰ مترمکعب بهازای هر نفر در سال باشد، در «آستانهٔ تنش آبی» و کشورهای با سرانهٔ کمتر از هزار مترمکعب در سال نیز «تحت تنش آبی» قرار دارند.
پوتین برای رسیدن به این اهداف خود در اوکراین در ابتدا با لشکر کشی در سه محور شمالی، جنوب شرقی و شرق اوکراین تهاجم وسیعی را آغاز کرد اما برخلاف ارزیابیهای اولیه وقتی با مقاومت همه جانبه ارتش اوکراین در کیاف روبرو شد، پس از یک ماه به مرزهای شرقی عقب نشینی کرد.
رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه یک روز پس از سفر به نخجوان در 25 سپتامبر اعلام کرد که «ما تمام تلاش خود را برای باز کردن کریدور زنگزور انجام میدهیم. سیگنالهای مثبتی هم از ایران وجود دارد. اگر ارمنستان از باز شدن کریدور زنگزور جلوگیری کند، امکان عبور این کریدور از ایران وجود دارد».
جشنهای سال نو گذشت و برخی از پیش بینیها و اظهارات خوش بینانه به واقعیت تبدیل نشد.
هند یکی از اولین کشورهایی بود که استقلال جمهوری آذربایجان در دسامبر ۱۹۹۱ را به رسمیت شناخت و در فوریه ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک با آن برقرار کرد. همچنین، توافق برای ایجاد کمیسیون بین دولتی هند و آذربایجان در زمینه همکاریهای تجاری، اقتصادی، علمی و فناوری به هند اجازه داد تا روابط قویتر و معنیداری با آذربایجان برقرار و فرصتهای جدیدی برای مشارکت و منافع متقابل ایجاد کند. اما در دهههای اخیر، نفوذ چین در اوراسیا و خصومت بین هند و پاکستان، تلاشهای هند برای ایجاد ارتباط مستقیم برای روابط تجاری و اقتصادی قوی با منطقه قفقاز را مختل کرده است.
امروزه، در قفقاز جنوبی، مانند بسیاری از زیرسیستمهای منطقهای دیگر، حضور "جنوب غیرغربی" و جهانی در حال گسترش است. از این نظر، هند همچنان برجستهترین نقش را ایفا میکند. دهلی نو از بسیاری جهات عاملی است که میتواند بر فرآیندهای مختلف منطقهای تأثیر بگذارد. وجود شاخصهای چشمانداز بلندمدت برای حضور در سطح منطقه (اجرای کریدورهای حملونقل)، ایجاد ماهیت استراتژیک روابط هم با مراکز کلیدی قدرت در قفقاز جنوبی و هم مستقیماً با کشورهای منطقه در سطح دوجانبه، نشان دهنده امکان تبدیل شدن به بازیگری است که میتواند نه تنها بر فرآیندهای منطقه تأثیر بگذارد، بلکه آنها را تعیین کند. رویکرد هند به قفقاز جنوبی نه تنها با منافع روسیه و ایران در منطقه سازگار است، بلکه مکمل آنها نیز میباشد. در این راستا، بحث در مورد مسائل منطقهای در پلتفرمهای بینالمللی موجود با مشارکت روسیه، ایران و هند (مثلاً EAEU و BRICS) که ایران قبلاً به آنها پیوسته است، ممکن است جالب باشد. در عین حال، حداقل دو نقطه تضاد منافع با ترکیه قابل شناسایی است. در این راستا نمی توان مخالفت آنکارا را در درجه اول در سطح سیاسی و دیپلماتیک رد کرد. به نوبه خود، منافع روسیه و هند در قفقاز جنوبی نه تنها با هم تضاد ندارند، بلکه مکمل یکدیگر هستند. هدف هند جایگزینی مواضع مسکو نیست. در مقابل، حفظ وضعیت موجود، کاهش احتمال درگیری با حمایت از متحد روسیه را ترویج میکند و منطقه و ارمنستان را به عنوان پیوندی با اتحادیه اوراسیا میداند.
از ژانویه 2019 هیچ تظاهرات بزرگی در پایتخت برگزار نشده است. تنها چند ده نفر در تظاهراتی علیه ادامه بسته شدن مرزهای زمینی کشور مربوط به کووید در ژوئیه 2022 شرکت کردند که توسط توفیق یعقوبلو، فعال مخالف که اکنون زندانی است سازماندهی شده بود.
کریدور میانه یک مسیر حمل و نقل زمینی و دریایی چندوجهی است که از چین و از طریق قزاقستان، ازبکستان و ترکمنستان، سپس دریای خزر، آذربایجان و گرجستان تا دریای سیاه امتداد دارد.