گروههای مطالعاتی مؤسسه ایراس
تلاش طالبان برای یکدست سازی مذهبی؛ علل تعطیلی تلویزیون تمدن و حوزه علمیه خاتمالنبیین
واکاوی جنگ ایران و آمریکا در تنگه هرمز (۱۴۰۴-۱۴۰۵)؛ از نظریههای کلاسیک تا سنتز راهبردی
تغییر پارادایم در نبرد اوکراین: از تقابل میدانی تا جنگ زیرساختهای انرژی
پایداری در برابر تحریم؛ تجربه روسیه
معمای همکاری ایران و چین؛ چرا ظرفیتها بالفعل نمیشوند؟
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
پیروزی دوباره حزب حاکم «قرارداد مدنی» (با ۴۹.۸۱ درصد آرا) به رهبری نخستوزیر نیکول پاشینیان در انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن ارمنستان پیامدهای مثبت و منفی را برای ایران به دنبال خواهد داشت؛ در حالی که پیروزی نیروهای ملیگرا و محافظهکار ارمنی نیز می توانست پیامدهای مثبت و منفی خاص خود را برای ایران به دنبال داشته باشد. در واقع، هیچیک از سناریوهای ممکن در انتخابات ارمنستان بهطور کامل اهداف حداکثری راهبردی ایران در قفقاز جنوبی را تامین نمی کرد. . این واقعیت تا حدی ناشی از ماهیت اهداف و منافع تعریفشده ایران در قفقاز جنوبی است و تا حدی نیز نتیجه شکافهای عمیق، رقابتها و دستورکارهای متعارض در منطقه است که بسیاری از آنها خارج از توان تأثیرگذاری یا کنترل ایران قرار دارند.
#اختصاصی نویسنده: ولی کالجی، عضو شورای علمی موسسه ایراس و لانا راوندی فدایی، پژوهشگر ارشد در مؤسسه مطالعات شرقی آکادمی علوم روسیه راهآهن جلفا – نخجوان که ۱۰۹ سال پیش ساخته شده است، ارزانترین و از نظر لجستیکی کارآمدترین مسیر دسترسی ایران به بازارهای اروپا و گستره وسیعتر اوراسیا محسوب میشود. در دوران شوروی، خط […]
از نگاه تهران، هر دو ابتکار اهدافی را دنبال میکنند که فراتر از ایجاد صرف یک مسیر حملونقل و ترانزیت میان سرزمین اصلی جمهوری آذربایجان و نخجوان از طریق خاک ارمنستان در مجاورت مرز ایران است.
طبق تقسیم بندی جیوانی سارتوری نظام حزبی ارمنستان به دو دوره پیش و پس از 2018 تقسیم میشود.
در حالی که دولت ارمنستان در کوتاه مدت به دنبال ایجاد نوعی توازن میان ایالات متحده و روسیه در بخش راهآهن است، به نظر میرسد، هدف بلندمدت آن پایان دادن به انحصار و نفوذ گسترده روسیه بر این زیرساخت حیاتی کشور است. تحقق این هدف، همانند پیشبرد اصلاحات در بخش های برق و گاز، تا حد زیادی به نتیجه انتخابات سرنوشت ساز پارلمانی ۷ ژوئن ۲۰۲۶ بستگی دارد. این انتخابات مشخص خواهد کرد که آیا ارمنستان به جهتگیری سیاست خارجی پیش از سال ۲۰۱۸ بازخواهد گشت یا مسیر سال های اخیر خود را در جهت همگرایی بیشتر با غرب ادامه خواهد داد.
با نزدیک شدن به انتخابات، فشار روسیه تشدید شده است.
رسانههای آذربایجان تلاش دارند از جنگ رمضان برای بازتعریف موازنههای ژئوپلیتیکی در محیط پیرامونی خود استفاده کنند.