پیروزی دوباره حزب حاکم «قرارداد مدنی» (با ۴۹.۸۱ درصد آرا) به رهبری نخستوزیر نیکول پاشینیان در انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن ارمنستان پیامدهای مثبت و منفی را برای ایران به دنبال خواهد داشت؛ در حالی که پیروزی نیروهای ملیگرا و محافظهکار ارمنی نیز می توانست پیامدهای مثبت و منفی خاص خود را برای ایران به دنبال داشته باشد. در واقع، هیچیک از سناریوهای ممکن در انتخابات ارمنستان بهطور کامل اهداف حداکثری راهبردی ایران در قفقاز جنوبی را تامین نمی کرد. . این واقعیت تا حدی ناشی از ماهیت اهداف و منافع تعریفشده ایران در قفقاز جنوبی است و تا حدی نیز نتیجه شکافهای عمیق، رقابتها و دستورکارهای متعارض در منطقه است که بسیاری از آنها خارج از توان تأثیرگذاری یا کنترل ایران قرار دارند.
تحلیلگران ایرانی از این پروژه به عنوان "کریدور تورانی " یاد میکنند که هدف آن اتحاد جهان ترک زبان از بالکان تا آسیای مرکزی، با حذف ایران است.
از دست دادن قرهباغ (آرتساخ)، نفوذ ارتش آذربایجان به خاک ارمنستان، و امتیازات یکجانبه مرزی، عناصر اصلی امنیت ملی و جایگاه ژئوپلیتیکی ارمنستان را تضعیف کردهاند.
قفقاز جنوبی، با توجه به اتصال جغرافیایی ایران به ارمنستان و روسیه از یک سو، و نقش آن بهعنوان یکی از گرههای ترانزیتی طرح کمربند–جاده چین از سوی دیگر، در کانون این درگیری ژئوپلیتیکی قرار دارد.
در سال 1950 گامزاتوف از موسسه ادبی فارغ التحصیل شد و برای همیشه روحیه سپاسگزاری و عشق به سالهای تحصیل را حفظ کرد. وی اعتراف کرد که ادبیات روسی و تحصیلاتش در این موسسه از او یک نویسنده واقعی ساخته است.
اقتصادهای ایران، جمهوری آذربایجان و روسیه تکمیلکننده یکدیگر نیستند و روابط اقتصادی که انتظار داریم نمیتواند شکل بگیرد؛ زیرا ظرفیت آن وجود ندارد.
در مساله گرایش آذربایجان به غرب، این کشور به دنبال جایگزینی کامل روسیه با غرب نیست بلکه در پی توان سازی است.
دیدار در امارات را میتوان نه تنها در چارچوب عادیسازی دوجانبه ارمنستان و آذربایجان بلکه در زمینه منطقهای شامل عامل ترکیه نیز در نظر گرفت.