مناطق Archives - صفحه 36 از 343 - ایراس
گامبهگام در مسیر تغییر
تحلیل عملکرد روسیه و چین در موضوع بازگشت تحریمهای سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی ایران
چین و نفت ایران؛ حکایت امنیت انرژی در سایه تحریمها
واردات نفت ایران به چین نه تنها از نظر حجم قابل توجه است، بلکه به واسطه قرارداد ۲۵ ساله همکاریهای راهبردی 2 کشور، نشانگر تعمیق روابط سیاسی و اقتصادی تهران و پکن نیز هست.
تبعات تجاوز رژیم صهیونیستی بر مناسبات ایران و کشورهای آسیای مرکزی
مردم در قزاقستان و تاجیکستان به ترتیب با 42.6 و 42.1 درصد بالاترین میزان همدردی با ایران و اعلام حمایت سیاسی را داشته اند و در مقابل در ازبکستان با 55 درصد مخالفت، کمترین حمایت سیاسی از ایران وجود داشته است.
معماری در حال تغییر قدرت در جنوب آسیا
در سطح دیپلماتیک، حمایت کلامی صریح از ایران به اسلامآباد امکان داده تا در برابر غرب، از اهرم ایران برای امتیازگیری در حوزه کاهش فشارهای اقتصادی و تأمین انرژی استفاده کند.
«ایده روسی» بردیایف به عنوان مبنایی برای جهانبینیهای نومحافظهکارانه
مسئله هویت روسیه و جایگاه آن در جهان همواره یکی از موضوعات محوری در تاریخ اندیشه این کشور بوده است. این پرسش در مناظرههای میان اسلاووفیلها و غربگرایان به اوج خود رسید.
دوستان زمان صلح
چین و روسیه حتما دوستان خوب و مفیدی در زمان صلح هستند، اما در جنگی که به ویژه یک سوی آن اسرائیل یا آمریکا باشد -حتی اگر یک جنگ تحمیلی و تجاوزکارانه باشد- کمک زیادی به ایران نخواهند کرد.
کاهش احتمالات صلح در اوکراین همزمان با کاهش کمک ها توسط آمریکا
از ژانویه ۲۰۲۴، روسیه کمتر از ۱ درصد از خاک اوکراین را تصرف کرده و در عین حال متحمل تلفات و خسارات سرسامآوری در نیروها و تجهیزات شده است. اینها نشان دهنده ناکارآمدی و فرسایش یک نیروی بزرگ نظامی است که تا حدی عقب نگه داشته شده است.
حمله ژوئن ۲۰۲۵ اسرائیل به ایران و پیامدهای تغییر معادلات امنیتی خاورمیانه
جنگ رژیم صهیونیستی علیه ایران به مثابه نقطه عطف در جنگ سایه ای ایران و اسرائیل
تجاوز نظامی اسرائیل به ایران و ضرورت اصلاح برخی نگرش های نادرست و انتظارات غیر واقع بینانه از سازمان همکاری شانگهای
پس از تجاوز نظامی اسرائیل به ایران، این انتقاد از نوع رویکرد سازمان همکاری شانگهای مطرح شده است که این سازمان می بایست واکنشی فراتر از صدور بیانیه محکومیت این تجاوز به یکی از اعضای اصلی خود داشته باشد. به نظر می رسد دلیل انتقادات مطرح شده، برداشت ها و نگرش های نادرست از این سازمان و نیز اطلاق تعابیر غیر واقع بینانه ای مانند «اتحاد شرقی ضد هژمونیک»، «ناتوی شرق» یا «ورشوی جدید» است که طی دو دهه گذشته در کشورمان مطرح شده است. در حالی که سازمان همکاری شانگهای اساساً یک مجموعه مبتنی بر «امنیت دسته جمعی» نیست و برخلاف ماده 4 پیمان ورشو و ماده 5 پیمان ناتو، در هیچ یک از بندها و مفاد منشور (اساسنامه) 26 ماده ای این سازمان، اشاره ای به «تعهد اعضا به دفاع متقابل» نشده است و لذا این سازمان هیچ تعهدی به دفاع از اعضای خود از جمله ایران در مقابل تهدیدات خارجی ندارد. واقعیت این است که ایران در دوره تاریخ معاصر خود از پیمان سعد آباد (1316) و پیمان سنتو (1338) تا سازمان همکاری شانگهای، عضو هیج پیمان و یا سازمان منطقه ای مبتنی بر «دفاع متقابل» و «امنیت دسته جمعی» نبوده است. در این یادداشت تحلیلی به برخی از نکات و ملاحظات مهم در رابطه با سازمان همکاری شانگهای اشاره شده است که امید است در اصلاح برخی برداشت ها و نگرش های نادرست و نیز انتظارات غیر واقع بینانه از این سازمان منطقه ای کمک نماید.
