دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
کشورهای آسیای مرکزی، با وجود آنکه اقتصادهای آنها تا چند دهه گذشته متکی به انرژی فسیلی (نفت و گاز) بودهاند، اکنون فرصت تبدیلشدن به قطب انرژی پاک منطقه را دارند.
اساساً روسیه نقش تأثیرگذاری در رابطهی ایران و آمریکا در حال حاضر ندارد. اینکه روسها چه میخواهند در حال حاضر مهم نیست. این دیدگاه شاید دیگر نقشی در تنشهای هستهای بین ایران و غرب نداشته باشد. نباید این نوع طرح مسألهها ما را دربارهی کشورها به غلط بیندازد.
ایران می تواند با ارائه نقش محوری خود در این کریدور به تثبیت جایگاه خود در منطقه دست بزند.
مخالفان پاشینیان، که عمدتا شامل دولتمردان سابق نزدیک به روسیه هستند، نتوانستهاند اعتماد عمومی را جلب کنند.
پکن موقعیت خود را به عنوان بازیگر غالب اقتصادی در منطقه، که در مرز غربی چین قرار دارد تقویت کرده است و در سال 2024 رشد تقریبا 5 درصدی را در گردش مالی ثبت کرده است.
در مجموعه شاخصهای درگیریهای داخلی و بینالمللیِ در جریان، که بهترین و کمترین امتیاز عدد 1 محسوب میشود، ترکیه با امتیاز 3.357، در رتبۀ 146 و ایران با امتیاز 3.289 در رتبۀ 145 جای گرفتهاست.
مجموعۀ تحولاتی که در مناطق قبایلی پاکستان در سالهای پس از تصویب قانون لغو خودمختاری و اِلحاق آن به ایالت خیبرپختونخوا به وقوع پیوسته است، میتواند ما را به این نتیجهگیری سوق دهد که قانون لغو خودمختاری احتمالاً هم از اساس مشکل داشته و بر مبانی ضعیفی پایهریزی شده است