بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
هند و معماری نوین بریکس ۲۰۲۶؛ دیپلماسی چندهمسو، توسعه پایدار و فرصتهای راهبردی ایران
میراث ایرانی در قفقاز؛ از زبان و ادبیات تا فرهنگ و تاریخ
نگاه اروپا به اجلاس بریکس در دهلینو؛ میان واگرایی ژئوپلیتیکی و ضرورت گفتوگو با جنوب جهانی
هجدهمین نشست بریکس: اهداف چین و ظرفیتهای پیشروی ایران
چگونه بریکسپلاس باید نظم دیجیتال جدید را شکل دهد
هر کشوری برای دفاع از حاکمیت و امنیت خود، در صورت ضرورت بدون نیاز به برگزاری رزمایش، نسبت به سرکوب عوامل و عناصر متجاوز با بهرهگیری از مجموعه ظرفیتهای خود اقدام خواهد کرد و ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.
تنش ها میان ایران و جمهوری آذربایجان روز به روز در حال افزایش است و مانور های نظامی اخیر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش جمهوری اسلامی نزدیک مرزهای مشترک ایران – ارمنستان و آذربایجان نشان می دهد که اگر مساله به صورت سیاسی حل نشود شاید ایران احساس کند نیاز به ورود نظامی به ماجرا دارد.
در مورد ادعاهای علیاف و تحریکات موجود در منطقه باید توجه داشته باشیم این برنامه ریزی اسرائیل است که روابط ایران و آذربایجان و ترکیه را برهم بزند . اسرائیلی ها که دیدند نتوانستند در عرصه دیپلماتیک فضای ضد ایرانی را در ماجرای پرونده سازی هسته ای پیش ببرند اکنون دنبال ناکام گذاشتن سیاست گسترش روابط ایران با کشورهای همسایه هستند. سیاستی که بصورت رسمی از طرف دولت جدید مطرح شده و می شود.
عضویت ناظر و بدون حق رای ایران در سازمان همکاری شانگهای در اجلاس سران سازمان در آستانه قزاقستان ژوئن 2005 میلادی (تیر 1384) آغاز شد و پس از 16 سال در اجلاس سران در دوشنبه تاجیکستان در سپتامبر 2021 میلادی (شهریور 1400) به عضویت کامل و اصلی تبدیل شد.
دولت سیزدهم جمهوری اسلامی ایران به ریاست سید ابراهیم رئیسی در 12 مرداد 1400 رسماً فعالیت خود را آغاز کرد.
دولت سیزدهم جمهوری اسلامی ایران به ریاست سید ابراهیم رئیسی در 12 مرداد 1400 رسماً فعالیت خود را آغاز کرد.
دولت سیزدهم جمهوری اسلامی ایران به ریاست سید ابراهیم رئیسی در 12 مرداد 1400 رسماً فعالیت خود را آغاز کرد.
در هفتههای اخیر بهطور مکرر اخباری در مورد مزاحمت سربازان جمهوری آذربایجان برای وسایل نقلیه عبوری ایرانی که از مناطق مورد مناقشه این کشور با جمهوری ارمنستان عبور میکنند، در رسانهها منتشر میشود. سؤالی که در این میان مطرح میشود، آن است که آیا این رفتارها مقطعی است یا نشانه تغییر رویکرد است که باید از سوی جمهوری اسلامی ایران جدیتر گرفته و برای مقابله با آنها چارهاندیشی شود؟