گزارش نشست «بررسی روابط ایران و جمهوری آذربایجان»
گزارش نشست «بررسی روابط ایران و هند»
کمان هویت و سیاست؛ نفوذ هویتی آنکارا در مناطق ترک تبار و پیامدهای امنیتی برای مسکو
بدن، مردانگی نظامی و بازنمایی قدرت در روسیه
دیدگاه کارشناسان روس درباره حمله آمریکا به ونزوئلا
احیای جایگاه آسیای مرکزی در راهبرد «نگاه به شرق» ج.ا.ایران
در این نشست، بر نقش مؤسسات پژوهشی در ایجاد بستر گفتوگو و تبادل نظر میان پژوهشگران و دیپلماتها تأکید شد
یک استاد دانشگاه تهران با بیان اینکه سند راهبرد امنیت ملی 2021 روسیه با اسناد پیشین تفاوتهای جدی دارد، ضمن برشمردن مهمترین ابعاد و بندهای این سند گفت: آنچه برای روسیه مهم بوده، تحول نظام بینالمللی است که ضمن متکثرتر شدن، از غربمحوری گذشته دورتر شده، اما درعینحال، قابلیت ناامنی شدیدی نیز ایجاد کرده، بیثباتی را افزایش داده و رادیکالیسم را گسترش میدهد و محیط تهدیدات را برای جهان و روسیه پیچیدهتر میسازد.
به گفته رئیس گروه مرکز مطالعات بینالمللی انرژی؛ روسیه اکنون از هر اهرم فشاری برای تاثیرگذاری بر تهران استفاده میکند که بخش نفت و انرژی یکی از آنها میتواند باشد. روسیه نسبت به بخش انرژی خود نگاه کاملا استراتژیک دارد.
در اثنای خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، ماه گذشته ترکیه پیشنهاد داد که مسئولیت اداره و امنیت فرودگاه بینالمللی کابل را برعهده بگیرد، چراکه ظاهراً آنکارا با به عهده گرفتن چنین نقشی و در نتیجه باقی ماندن به عنوان یک بازیگر کلیدی در افغانستان، سودهای زیادی عایدش خواهد شد.
روز اول ژوئیه حزب کمونیست چین صدمین سال تأسیس خود را جشن گرفت. صد سال پیش گروهی از انقلابیهای چینی با الهام گرفتن از انقلاب بلشویکی روسیه در سال ۱۹۲۱ حزب کمونیست را تأسیس کردند.
همزمان با اعلان رسمی خروج نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان، موضوع تأسیس یک پایگاه نظامی در مناطق مجاور افغانستان، با تمرکز بر آسیای مرکزی از سوی محافل سیاسی و رسانهای آمریکا مطرح شد. کشورهای آسیای مرکزی و بویژه روسیه در این بازه واکنشهای سرسختانهای نسبت به این طرح نشان دادند. مقامات روسیه نظیر لاوروف این اقدام را خلاف توافقات پیشین عنوان کرده و مدتی پس از آن نیز سرگئی شویگو، وزیر دفاع روسیه عازم آسیای مرکزی شد تا در خصوص نظر شرکای مسکو، اطمینان یابد.
بیثباتی ایجاد شده در افغانستان، منطقه را با تهدید مواجه کرده لذا لازم است تا هر نوع اقدام مسکو در هماهنگی با چین، هند، ایران و احتمالا دیگر کشورها، انجام شود. منافع و اهداف این کشورها تفاوت بسیار زیادی با یکدیگر داشته و غالبا در تقابل با هم است.
این نقص در فهم و ادراک ما بود که نتوانستیم پیش بینی کنیم یک کشور در حال توسعه می تواند به سرعت به رقیب ما بدل شود. باید از سال ۲۰۱۵ خطر چین را جدی می گرفتیم.
تنها فاکتور موثر در فرهنگ راهبردی روسیه که میتواند باعث مداخله در حوادث کشورهای آسیای مرکزی و کمک به آنها شود، وظیفه اخلاقی است. روسیه از هیچ نظر دیگری، دلیل کافی ندارد تا در این منطقه فعال تر از چیزی باشد که حالا هست. تیموفی بورداچف، از مدیران باشگاه مباحثهای والدایروسیه مینویسد که بازی بزرگ برای روسیه خیلی فراتر از مرزهای آسیای مرکزی در حال رخداد است.