پیروزی انتخاباتی و تحکیم قدرت: تغییر و تداوم در انتخابات دومای دولتی روسیه در سال ۲۰۲۶
در دانشگاه فارابی قزاقستان نمایشگاه تاریخ و فرهنگ ایران برگزار شد
یهودیان آسیای مرکزی: تحرکات جمعیتی، شبکههای فراملی و پیوندهای آنان با آذربایجان و اسرائیل
عنصر یهودیت در جنگ میان اوکراین و روسیه
لاوروف در تهران: سفری فراتر از روابط دوجانبه
نشست رونمایی کتاب شرق شناسی در روسیه: ایرانشناسی و اسلامشناسی
پس از تجاوز نظامی اسرائیل به ایران، این انتقاد از نوع رویکرد سازمان همکاری شانگهای مطرح شده است که این سازمان می بایست واکنشی فراتر از صدور بیانیه محکومیت این تجاوز به یکی از اعضای اصلی خود داشته باشد. به نظر می رسد دلیل انتقادات مطرح شده، برداشت ها و نگرش های نادرست از این سازمان و نیز اطلاق تعابیر غیر واقع بینانه ای مانند «اتحاد شرقی ضد هژمونیک»، «ناتوی شرق» یا «ورشوی جدید» است که طی دو دهه گذشته در کشورمان مطرح شده است. در حالی که سازمان همکاری شانگهای اساساً یک مجموعه مبتنی بر «امنیت دسته جمعی» نیست و برخلاف ماده 4 پیمان ورشو و ماده 5 پیمان ناتو، در هیچ یک از بندها و مفاد منشور (اساسنامه) 26 ماده ای این سازمان، اشاره ای به «تعهد اعضا به دفاع متقابل» نشده است و لذا این سازمان هیچ تعهدی به دفاع از اعضای خود از جمله ایران در مقابل تهدیدات خارجی ندارد. واقعیت این است که ایران در دوره تاریخ معاصر خود از پیمان سعد آباد (1316) و پیمان سنتو (1338) تا سازمان همکاری شانگهای، عضو هیج پیمان و یا سازمان منطقه ای مبتنی بر «دفاع متقابل» و «امنیت دسته جمعی» نبوده است. در این یادداشت تحلیلی به برخی از نکات و ملاحظات مهم در رابطه با سازمان همکاری شانگهای اشاره شده است که امید است در اصلاح برخی برداشت ها و نگرش های نادرست و نیز انتظارات غیر واقع بینانه از این سازمان منطقه ای کمک نماید.
دولت ترامپ تلاش میکند تا شکافی بین مسکو و پکن ایجاد کند.
رئیس جمهوری چین توجه خاصی به ادامه روابط دوستانه و راهبردی با ایران دارد.
طی ارزیابی تا سال 2020 تقریباً 6 کشور از ده کشور عضو آسه آن با چین رابطه ی نزدیک تری داشته است.
دو کشور به منظور تقویت همکاریهای خود در زمینههای سیاسی، دیپلماتیک، تجارت، انرژیهای تجدیدپذیر، فناوری، حملونقل، لجستیک، انساندوستی و فرهنگی بیش از بیست توافقنامه بیندولتی امضا کردند.
آمادگیهای چین تقریباً مشابه استراتژی دولت بایدن در مورد این کشور است که تحت عنوان "سرمایهگذاری، همراستایی و رقابت" مطرح شده است.