قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
یادداشت تحلیلی بر پایه برنامه «بازبینی بینالمللی» ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، با حضور فئودور لوکیانف
کتاب «از گلستان تا ترکمانچای: یادداشتهای ژنرال یرمولوف در فاصله بین دو جنگ ایران و روسیه» ترجمه حسین اصغری در انتشارات نگارستان اندیشه به چاپ رسیده است
جنگ یکماهه، علاوه بر خسارات انسانی و زیرساختی، آثار عمیقی بر میراث فرهنگی ایران نیز بر جای گذاشته است. بسیاری از ارزشمندترین بناهای تاریخی کشور، از کاخهای صفوی اصفهان تا کاخ گلستان تهران، در پی حملات هوایی آسیب دیدهاند. «سوسن بابایی»، استاد هنر ایران و اسلام در مؤسسه کورتولد لندن، در یادداشتی برای The Art Newspaper ضمن تشریح ابعاد این خسارات، بر اهمیت حفاظت و مرمت این آثار بهعنوان بخشی از میراث فرهنگی جهان تأکید میکند.
بحران افغانستان و پاکستان در سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ را باید بخشی از یک گذار ژئوپلیتیکی عمیقتر در جنوب آسیا دانست؛ گذاری که در آن منطق سنتی عمق راهبردی بهتدریج جای خود را به امنیت ژئواکونومیک و حفاظت از راهگذرها میدهد. روش فرآیند-ردیابی نشان میدهد که این بحران نه محصول یک اختلاف مرزی ساده، بلکه حاصل زنجیرهای از تصمیمهای امنیتی، شکستهای بازدارندگی و تغییر محاسبات راهبردی در کابل و اسلامآباد است.
#اختصاصی نویسنده: ولی کالجی، عضو شورای علمی موسسه ایراس و لانا راوندی فدایی، پژوهشگر ارشد در مؤسسه مطالعات شرقی آکادمی علوم روسیه راهآهن جلفا – نخجوان که ۱۰۹ سال پیش ساخته شده است، ارزانترین و از نظر لجستیکی کارآمدترین مسیر دسترسی ایران به بازارهای اروپا و گستره وسیعتر اوراسیا محسوب میشود. در دوران شوروی، خط […]
اسلامآباد به خوبی میداند که گسترش بحران در ایران نهتنها امنیت مرزهای غربی این کشور را تهدید میکند، بلکه میتواند بر اقتصاد، پروژههای ترانزیتی و جایگاه منطقهای آن نیز تأثیر منفی بگذارد. ب
هیچ سناریویی برای احیای ترانسخزر بدون بررسی دقیق رفتار ترکمنستان قابل فهم نیست.
از منظر ایران، کریدور شمال–جنوب یک فرصت راهبردی برای تثبیت موقعیت ژئوپلیتیکی کشور بهعنوان گره ترانزیتی میان خلیج فارس، آسیای مرکزی، روسیه و اروپا است.