فشار کنترلشده؛ راهبرد روسیه پس از انتخابات ارمنستان
در دل بحران فرصتی نهفته است
قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
«نقطه آغازین برای ناتو باید این باشد که با خروج از افغانستان با جهانی کاملا متحول شده نسبت به زمانی که وارد این کشور شد مواجه شدهاست. ناتو عملیاتش را در افغانستان همزمان با اوج یکجانبهگرایی آمریکا و قله سلطه غرب بر نظام بینالمللی آغاز کرد.
به عقیده اغلب کارشناسان پیامدهای جنگ اوکراین برای تمام کشورهای آسیای مرکزی بویژه تاجیکستان، قرقیزستان و قزاقستان بسیار شدید خواهد بود. تمام این کشورها در زمینه های اقتصادی و سیاسی با فدراسیون روسیه ارتباطات نزدیک و عمیقی دارند.
آندری کوزیرف، وزیر امور خارجه روسیه بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶: قدرت مقاومت اوکراین و میزان حمایت غرب از این کشور تعیین میکند که جنگ ولادیمیر پوتین چگونه به پایان میرسد. مذاکرات باید بدون دخالت غرب به خود اوکراین و روسیه سپرده شود. همچنین باید بحث در مورد اینکه اروپا پس از جنگ چگونه خواهد بود آغاز شود. یکی از نویسندگان بزرگ کشور من و در واقع جهان، لئو تولستوی، معتقد بود که کشورهایی که عزم اخلاقی بالاتری دارند، در جنگ پیروز میشوند و این کار را در آرامش انجام میدهند. پایان مناقشه، که از طریق مذاکره حاصل خواهد شد، فرصتی برای روسیه و اوکراین برای انجام اصلاحات مورد نیاز فراهم خواهد کرد.
افزایش تعداد گروههای اپوزیسیون ضد طالبان، نشان از برنامه آنها برای نبرد با طالبان در جریان یک حمله بهاره قریب الوقوع است. دولت طالبان در حال استقرار دوباره نیروهای نظامی خود و ایجاد یگانهای نظامی جدید است تا بتواند ضمن جلوگیری از وقوع این حملات، سطح امنیت را در مناطقی که ممکن است شاهد تحرکات ضد طالبانی باشند افزایش دهد. این گروههای اپوزیسیون به شکل فعالی در تلاش هستند تا زمینه را برای انجام حملات خود آماده کنند اما سطح توانایی جنگی آنها هنوز مشخص نیست.
بحران اوکراین در کوتاهمدت و میانمدت تبعات و پیامدهای اقتصادی قابل تاملی بر حوزه شوروی سابق دارد. آسیبپذیرترین منطقه در شوروی سابق که البته تأثیرپذیری قابلتوجهی نیز نسبت به تحولات اوکراین دارد آسیای مرکزی است.
کم کم جنگ روسیه در اوکراین به سی ام روز خود نزدیک میشود وهیچ دورنمای روشنی برای پایان این جنگ وجود ندارد. از همان ابتدای حمله روسیه به اوکراین این سئوال اساسی در محافل تحلیلی مطرح بود و هست. براستی چرا روسیه به اوکراین حمله کرد؟
آیا جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲ نقطه عطفی تعیین کننده در تاریخ معاصر است؟ نگاهی به طوفان تفسیرهای رسانهای ناشی از اقدام نظامی روسیه ما را به این نتیجه گیری میرساند. مشهورترین کارشناسان و فعالان سیاست خارجی با آن موافق هستند.
شبکههای قدرت در همه جوامع وجود دارند. در جوامع توسعه یافته، شبکههای قدرت دارای قوانین و الگوی رفتاری مشخصی هستند و در چارچوب تعریف شده عمل میکنند اما در جوامع سنتی مانند افغانستان، شبکههای قدرت رفتاری سنتی و خارج از قواعد رسمی مدرن و متناسب با شرایط سنتی این کشور دارند.