گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
سخنرانی دکتر مهدی سنایی در مجمع اقتصادی بینالمللی سنپترزبورگنشست «۳+۳ مرتبط با قفقاز: چالشهای مشترک و مشارکت راهبردی» ـ ژوئن ۲۰۲۶
طالبان با نشان کردن زنان معترض شبانه به خانه آنها هجوم میبرد/ اگر قرار باشد طالبان باشند هیچ آیندهای در انتظار زنان افغانستان نیست/ اگر حتی دو کشور طالبان را به رسمیت بشناسند آنها با چند زنی که روح بیدار جامعه را تمثیل میکنند برخورد خواهند کرد. طالبان در مقابل دوربین رسانههای غربی با این زنان برخورد چندانی نمیکردند، اما تهدیدشان کردند که در جایی که دوربین نباشد حساب شجاعتشان را از آنها خواهند گرفت.
سال 2021 برای منطقه سال پرحادثهای بوده است: پاندمی، تشدید تنشهای اجتماعی، بحرانهای مداوم اقتصادی و انرژی و غیره. خطر تشدید جنبشهای اعتراضی، مسائل حل نشده مرزی، خطرات ژئوپلیتیکی خارجی مانند تقویت چین، تمایل روسیه برای پیوند دادن کشورهای منطقه به خود و بحران جاری در افغانستان از جمله مسائل پیش روی کشورهای آسیای مرکزی در سال 2022 هستند.
خاویر سولانا، دبیر کل اسبق ناتو و عضو برجسته موسسه بروکینگز می نویسد: میخائیل گورباچف، آخرین رهبر اتحاد جماهیر شوروی، از تغییراتی که روسیه در دهههای آینده با آن مواجه خواهد شد، آگاه بود. او در سخنرانیای که رسماً اتحاد جماهیر شوروی را در ۲۵ دسامبر ۱۹۹۱ منحل کرد، اعلام کرد: «ما در دنیای جدیدی زندگی میکنیم». در «دنیای جدیدی» که گورباچف به آن اشاره کرد، بخشی از این سرزمین از دست رفته موقعیتی منحصر به فرد در قلب و ذهن رهبران روسیه اشغال کرده است: اوکراین.
یک کارشناس مسائل اوراسیا درباره حمله احتمای روسیه به اوکراین گفت: پیشبینی من این است که روسیه دست به چنین کاری خطرناکی نمیزند؛ درواقع وارد شدن به اوکراین برای روسها ساده است ولی خارج شدن از آن یک باتلاق برای روسیه ایجاد میکند.
ایالات متحده به هشت هزار و پانصد سرباز خود آماده باش داده و ناتو نیز از اعزام کشتیها و جنگندههای خود به شرق اروپا خبر داده ولی روسیه همچنان به استقرار نیروهای و ادوات نظامی بیشتر در مرز اوکراین ادامه میدهد تا خطر رخداد بزرگترین جنگِ اروپا طی دهههای اخیر روز به روز افزایش یابد.
در سال 2021 قزاقستان یک کشور خودکامه پیشرفته تلقی میشد و قالب انتقال قدرت در آن توجه مسکو را به خود جلب کرده بود. اما همه چیز در چند روز اول سال 2022 تغییر کرد: رژیم حاکم با شورشهای سراسری مواجه گردید و مجبور شد از سازمان پیمان امنیت جمعی، یعنی روسیه کمک بخواهد. در بحبوحه رویدادها، تشخیص جزئیات مهم دشوار است، اما نکته اصلی واضح است: دوران نورسلطان نظربایف در قزاقستان به پایان رسیده است.
اندیشکده رند در یادداشتی به ارزیابی تأثیر کمکهای نظامی آمریکا به اوکراین در چگونگی مواجهه با روسیه پرداخته است. برخی ادعا کردهاند کمک ایالات متحده به اوکراین میتواند محاسبات روسیه را تغییر و موجب بازدارندگی شود و در صورت حمله نیز تأثیر جدی بر توانایی اوکراین گذاشته و پیروزی روسیه را به چالش خواهد کشید.
مجیب الرحمن (اسم مستعار) که یکی از افسران شناخته شده ارتش پیشین افغانستان بود در مصاحبه با «انتخاب»، می گوید: «دو روز قبل از سقوط کابل، از دفتر مشاور امنیت ملی به «قول اردو»ی (...) تماس گرفته شد و از نظامیان خواستند، علیه طالبان نجنگند تا توافقات سیاسی منعقد شده در قطر به اجراء گذاشته شود. ما بر اساس این دستور از حمله به طالبان خود داری کردیم و جنگجویان این گروه وارد شهرها شدند. آنها به درب ورودی «قول اردو» (کمپ ارتش که در آن بالاتر از بیست هزار ۲۰۰۰۰ نظامی حضور دارند.) آمدند و از ما خواستند تا تسلیم شویم و سلاحهای خود را به آنها بدهیم. ما نپذیرفتیم