بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
هند و معماری نوین بریکس ۲۰۲۶؛ دیپلماسی چندهمسو، توسعه پایدار و فرصتهای راهبردی ایران
میراث ایرانی در قفقاز؛ از زبان و ادبیات تا فرهنگ و تاریخ
نگاه اروپا به اجلاس بریکس در دهلینو؛ میان واگرایی ژئوپلیتیکی و ضرورت گفتوگو با جنوب جهانی
هجدهمین نشست بریکس: اهداف چین و ظرفیتهای پیشروی ایران
چگونه بریکسپلاس باید نظم دیجیتال جدید را شکل دهد
ایران و پاکستان با برخورداری بیش از ۹۰۰ کیلومتر مرز مشترک منافع و دغدغههای مشترک فراوانی دارند. این دو کشور دارای اشتراکات فرهنگی و دینی هستند که فراتر از سرزمین و همجواری است و میتواند زمینه نزدیکی و همکاری بیشتر و مشترک در مسائلی چون کریدورهای ارتباطی، روابط با چین، مبارزه با افراط گرایی، پناهندگان، مبارزه با قاچاق مواد مخدر، انسان و اسلحه را فراهم کند.
«همزمان با استقرار حکومت طالبان در افغانستان، این گروه و رهبران آن جهت جلوگیری از وقوع اتفاقات ناگوار در عرصه حکمروایی خود، یک انتخاب عملگرایانه انجام داده اند: آنها از مقامهای دولت سابق افغانستان که توسط طالبان از قدرت خلع شده درخواست کرده اند تا بار دیگر سر کار خود حاضر شوند و در اداره افغانستان، بواسطه تخصص خود، به آنها (طالبان) کمک کنند.»
همزمان با وخیم شدن شرایط ارزی و تورمی ترکیه، تنشهای این کشور با قدرتهای غربی نیز رو به افزایش است.
خاطرات آیت الله هاشمی: گيرافتادن قطار حامل اسلحه ايرانى براى [احمد] شاه مسعود، [وزیر دفاع دولت مجاهدین افغانستان] در قرقيزستان، مورد توجه رسانهها است و دولت قرقيزستان را هم در مخمصه قرار داده است.
تغییر روز استقلال جمهوری آذربایجان بهعنوان یک «کشور» (!) از ۱۸ اکتبر ۱۹۹۱ به ۲۸ می ۱۹۱۸ پیامها و سویههای متعدد را در بطن خود دارد که لازم است پیش از سیاستگذاری از سوی تصمیمگیران همه سویههای آن به دقت مطالعه شود. در اینجا به برخی از آنها اشاره خواهد شد.
«این منطقه (ناگورنو- قره باغ) براساس قطعنامههای سازمان ملل که در سال 1993 تصویب شده است، بخشی از خاک (جمهوری) آذربایجان است؛ اما پس از 27 سال ارمنستان هنوز به اِشغال این منطقه ادامه میدهد. سازمان ملل آن قدر که در زمینه رسیدگی به مشکلات مسلمانان سُست و بیچاره است، برای رسیدگی به خواست مسیحیان چُست و همهکاره است»
تحولات روزهای اخیر، اختلافات بین ایران و جمهوری آذربایجان را به سطح جدیدی رسانده است. در دهه ۲۰۱۰ میلادی به نظر می رسید که باکو و تهران، پس از سالها بیاعتمادی نسبت به یکدیگر، سرانجام زمینهای برای همکاری کامل پیدا کردهاند. با وجود این، جنگ اخیر در قرهباغ هم توازن قدرت در منطقه و هم موضع طرف آذربایجانی را تغییر داد.
روسیه به دنبال برقراری موازنه در روابط خویش با اسرائیل و ایران است