گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق مکه؛ نشانهای از شکلگیری نظم امنیتی جدید در جنوب و غرب آسیا؟
آرتاک بیگلاریان، مشاور وزیر دولتی قره باغ میگوید که سرسنگ و پنج نیروگاه برق آبی دیگر منطقه با حداکثر ظرفیت کار میکنند، اما احتمالاً نیازهای جمعیت را در هفتهها و ماههای آینده برآورده نخواهند کرد.
چین تقریباً ۶۰۰ هزار نفر بیشتر از هند در نیروهای مسلح دارد و به طور جدی در صنعت دفاعی خود سرمایهگذاری میکند.
تمایل واشنگتن برای تقویت جبهه شرقی نیز به لطف “ضدحمله” پکن در جبهه غربی با موفقیت کامل روبرو نشد. “ضد حمله” جدید ماموریت فرستاده ویژه چین، سفیر لی هوی بود.
ایران نسبت به حضور شرکتهای اسرائیلی در مناطق زنگیلان، جبرائیل و فضولی که پس از جنگ دوم قره باغ به آذربایجان بازگردانده شدند، بسیار حساس است.
تبلیغات پیش از اجلاس سران پیش بینی می کرد که این گردهمایی روابط چین و آسیای مرکزی را به سطح بالاتری می برد، اما خود مذاکرات هیچ جهشی یا حتی گامی رو به جلو ایجاد نکرد.
وضعیت تناقض نمای دیگری که معمولاً در این نوع کشورها به چشم میخورد، این است که سازمانهایی که معرف شکافهای قومی و مذهبی هستند ممکن است هم، در مسیر اهدافی که همراستا با دموکراسی و برای مثال آزادی مذهبی هستند، فعالیت کنند.