دریای خزر پس از بحران ۲۰۲۶: سناریوی بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی و احیای «ترانسخزر»
ایران، روسیه و کریدور شمال-جنوب
چرا «جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران» شکست خورد
زنان؛ زیرساخت انتقال میراث فرهنگی ناملموس در منطقه اکو
ژئوپلتیک سود؛ ترکیه، برنده بیرونی جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران
ضرورت انتخاب رویکرد تحلیلی مناسب برای داوری دربارهٔ یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا
هیچ سناریویی برای احیای ترانسخزر بدون بررسی دقیق رفتار ترکمنستان قابل فهم نیست.
چین خواهان یک رابطه متعادل با عربستان سعودی و ایران است، هرچند که مبادلات اقتصادی این کشور در سالهای اخیر بیشتر به سمت کشورهای عربی خلیج فارس تغییر کرده است. برای نمونه، حجم تجارت دوجانبه چین و عربستان از ۴۴ میلیارد دلار سال ۲۰۱۷ به ۱۰۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۲ رسید که با توجه به نقش ریاض در تامین نفت پکن، تراز تجاری دوجانبه شدیدا به نفع سعودیها است.
رشد تدریجی تضادها با غرب، شکلگیری ایدههای «چرخش به شرق» را تسریع کرد، اگرچه اجرای آنها کند بود. شرایط زیرساختی و اقتصادی عینی و همچنین عدم وجود انگیزه مستقیم و دردناک برای چنین «چرخشی» محدود بود.
مسیر ریلی رشت-آستارا برای کریدور حمل و نقل بین المللی شمال-جنوب از اهمیت کلیدی برخوردار است، زیرا حلقه مفقوده ارتباط مستقیم ریلی خلیج فارس به مسکو و سن پترزبورگ است.
روابط تهران و باکو به طور مداوم چرخهای از «تشدید تنش» و «تنشزدایی» را تجربه کرده است. تکرار این چرخه پرسش مهمی را مطرح میکند: چه عواملی جمهوری آذربایجان و ایران را با وجود همه مشکلات جدی از وارد شدن به جنگ باز داشته است؟
سادهلوحانه است اگر فکر کنیم که دیپلماسی به تنهایی میتواند ضامن صلح باشد. نشست بالی بین جو بایدن و شی جینپینگ در ماه نوامبر تنشها را کاهش داد، اما منطق عمیقتر برخورد هنوز به وقت خود باقیست.
الکساندر نواک، معاون نخست وزیر توضیح داد که تولید نسبت به فوریه کاهش خواهد یافت.
پس از آغاز عملیات نظامی ویژه در فوریه 2022، ائتلافی از کشورهای غربی، تحریمهای قابل توجهی را علیه روسیه اعمال کردند. اکثریت جهان از آنها خودداری کردند. با این حال، صحبت از "شوالیههای سیاه" هنوز زود است. کسبوکارها در کشورهای دوست روسیه بسیار محتاط هستند و از تحریمهای ثانویه یا پیگرد قانونی توسط مقامات ایالات متحده و متحدان آن بیم دارند.
موضع تهران در ماموریت اتحادیه اروپا به چند دلیل مهم است: نخست، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و در طول سه دهه گذشته، به طور مرسوم، ایران با مداخله نیروهای فرامنطقه ای به ویژه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، اتحادیه اروپا و ایالات متحده در درگیری های منطقه ای قفقاز جنوبی مخالفت کرده است. به عنوان مثال، سید علی سقائیان، سفیر سابق ایران در ارمنستان، در یک کنفرانس خبری در ایروان در 23 ژوئن 2010، اشاره کرد که ایران به شدت با مشارکت ایالات متحده در نیروهای چند ملیتی حافظ صلح که احتمالاً پس از امضای توافقنامه صلح ارمنستان و آذربایجان در اطراف قره باغ کوهستانی مستقر خواهند شد، مخالف است.