قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
تجارت خارجی ازبکستان، علاوه بر اشاره به رشد مثبت کلی، چالشهایی نظیر عدم توازن تجاری و وابستگی به واردات را آشکار میکند.
گام نخست، اصلاح نگرش و رویکرد حاکم بر فضای رسانهای، نخبگانی و نیز ادبیات مسئولین کشورمان در قبال طرحهای انتقال انرژی در محیطهای پیرامونی ایران است
آنکارا سران کشورهای ترک را در بیشکک گرد هم می آورد
یکی از مزایای راهآهن میان چین، قرقیزستان و ازبکستان تسهیل دسترسیِ کشورهای محصور در خشکی به دریا است چنانکه هم اکنون مسیر ریلی انتقال کالا از ایران به قرقیزستان (از مسیر ترکمنستان و ازبکستان) بهصورت بالفعل در حال نقل و انتقال کالا از بندرعباس به شهر اوش است. قرقیزستان همچنین امیدوار است از مسیر ایران بتواند به ترکیه نیز دسترسی پیدا کند.
سقوط دولت ملی در افغانستان و به قدرت رسیدن طالبان در تابستان سال 2021 میلادی که موجب شد چشم انداز بسیاری از طرحهای اقتصادی، ترانزیتی و انتقال انرژی از منطقه آسیای مرکزی به افغانستان و نیز آسیای جنوبی از جمله خط لوله گاز تاپی، مانند خط انتقال برق کاسا- 1000، مسیر ترانزیتی لاجورد و پروژه ترانزیتی بندر چابهار متوقف شود و آینده آنها درهالهای از ابهام قرار گیرد.
پاکستان برای تامین گاز مورد نیاز خود قراردادهای بلندمدتی را با برخی از کشورها همچون قطر امضاء کرده بود، اما این کشورها بیشتر به بازارهای اروپایی توجه داشتند و تامین گاز مورد نیاز پاکستان به اندازه اروپا برای آنها اهمیت نداشت و این قراردادها بدون نتیجه باقی ماندند
در میان اسناد مورد بررسی تنها با کشور ترکمنستان موافقتنامۀ جامع و چندوجهی همکاریهای بلندمدت اقتصادی، بازرگانی، علمی، فنی و فرهنگی وجود دارد.