راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
تحلیل روسی از وضعیت جهانی؛ از ضرورت بازآرایی اقتصاد جهانی تا بحران خاورمیانه
گسترش خط فارسی در تاجیکستان؛ آرام و تدریجی
تاریخ و فرهنگ مشترک، ایران و تاجیکستان را به هم پیوند داده است
به مناسبت سیوپنجمین سالگرد استقلال جمهوری ازبکستان
ارزیابی موفقیت سیاست ایران در شانگهای بر اساس شدت ادبیات سیاسی یا مواضع ضدیکجانبهگرایی معیار مناسبی نیست.
به مناسبت روز ملی جمهوری قرقیزستان
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
در نسبت میان ایران و کشورهای آسیای مرکزی، دیپلماسی میراث را نباید صرفا شیوهای برای حفاظت از آثار و آیینهای گذشته، بلکه میبایست نوعی سیاستورزی فرهنگی برای سازماندادن به حافظه، معنا و ادراک متقابل دانست.
بحران افغانستان و پاکستان در سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ را باید بخشی از یک گذار ژئوپلیتیکی عمیقتر در جنوب آسیا دانست؛ گذاری که در آن منطق سنتی عمق راهبردی بهتدریج جای خود را به امنیت ژئواکونومیک و حفاظت از راهگذرها میدهد. روش فرآیند-ردیابی نشان میدهد که این بحران نه محصول یک اختلاف مرزی ساده، بلکه حاصل زنجیرهای از تصمیمهای امنیتی، شکستهای بازدارندگی و تغییر محاسبات راهبردی در کابل و اسلامآباد است.
هیچ سناریویی برای احیای ترانسخزر بدون بررسی دقیق رفتار ترکمنستان قابل فهم نیست.