قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
ترکمنستان به دنبال سرمایهگذاری برای ساخت بخش افغانستانی خط لوله گاز تاپی است.
شکلگیری اتحادیۀ دفاعی و یا مشارکت راهبردی دفاعی در آسیای مرکزی یک واکنش رفتاری برای برقراری ثبات و امنیت در این منطقه است. از این منظر، صرفنظر از آنکه چه شکل و قالبی بگیرد، در چارچوب منافع استراتژیک جمهوری اسلامی ایران قرار میگیرد. از سوی دیگر، ضعف در تجمیع منابع و محدودیتهای فنّاورانه کشورهای آسیای مرکزی، حتی در صورت شکلگیری این اتحادیه، آنها را به سمت چندجانبهگرایی متمرکز سوق میدهد. بدین ترتیب همکاریهای دفاعی و نظامی این اتحادیه و یا مشارکت راهبردی حتی پس از شکلگیری نیز در چارچوبهای چندجانبهگرایی با بازیگران مختلف تداوم مییابد و این نقطۀ تلاقی منافع قدرتهای بزرگ و منطقه در شکلگیری این اتحادیه است.
آجوکا در میان بسیاری از گروههای تئاتر تأثیرگذار در پاکستان، نقشی محوری در شکلدهی تاریخ تئاتر این کشور داشته است.
به قلم: بهروز قزل؛ پژوهشگر مؤسسۀ مطالعات راهبردی شرق چکیده: سیاست خارجی قزاقستان شامل اهداف راهبردی مهمی از نظر «توسعۀ اقتصادی» و «امنیت ملی» است. تجربۀ این کشور در سه دهۀ اخیر نشان میدهد که توسعۀ روابط اقتصادمحور در بستر سیاست خارجی چندوجهی و دیپلماسی چندجانبهگرایی امکانپذیر است. همچنین، میتوان مدعی بود که قزاقستان در […]
در این نوشتار تلاش خواهد شد تا مواضع دولت و مردم افغانستان از زمان تشکیل رژیم صهیونیستی تا کنون مورد بررسی قرار گیرد.
پاکستان از زمان استقلال در سال ۱۹۴۷، تجربههای متعددی از نوسانات سیاسی، نظامی و اجتماعی داشته است. با این حال، یکی از تغییرات عمدهای که در دهههای اخیر رخ داده است، ظهور «آقازادهها» یا فرزندان نخبگان سیاسی و چهرههای اجتماعی به عنوان بازیگران جدید در صحنه سیاسی این کشور است. این تغییر به شکلگیری مناسبات جدید در ساختار سیاسی پاکستان منجر خواهد شد. ظهور بازیگران جدید و تغییرات در صحنۀ سیاسی پاکستان نشاندهندۀ دینامیک پیچیده و در حال تحول این کشور است. هر یک از این بازیگران با خاستگاهها و پایگاههای اجتماعی متنوع، ارتباطات داخلی و بیرونی متفاوت و چشماندازهای متمایز خود، تأثیرات عمیقی بر ساختار سیاسی آیندۀ پاکستان دارند.
این گزارش نگاهی اجمالی به وضعیت کنونی افغانستان در دوران حکومت طالبان دارد.
کامکا به صورت کلی در قالب دو هویت کارکردی قابل بررسی است. نخست، بهعنوان یک مجمع سیاسی-اقتصادی که با حمایت ایالاتمتحدۀ آمریکا در منطقه فعالیتی بالغ بر 10 سال را تجربه کرده است. و دوم، بهعنوان یک ایده یا گفتمان ژئوپلیتیکی، ژئواکونومیکی و ژئوکالچری که مجدداً توسط آمریکا توسعه یافته است. هرکدام از این وجوهِ کارکردی، میتواند اهداف، رویکردها و دلالتهای مختلفی را دنبال کند.