قرائت لوکیانف از تثبیت موازنه پس از جنگ ایران و گرهخوردگی آن با مسئله اوکراین
بررسی علل انعقاد دو پیمان تاریخی در کتاب از گلستان تا ترکمانچای
در یک ماه جنگ، میراث فرهنگی ایران آسیبهای گستردهای را متحمل شد
بازتعریف جایگاه افغانستان در دکترین امنیت ملی پاکستان و پیامدها برای ایران
شبکهای از منافع متقابل: ایران و احیای راهآهن جلفا–نخجوان در قفقاز جنوبی
سفر مسعود پزشکیان به پاکستان؛ فرصتها و محدودیتهای نقشآفرینی منطقهای اسلامآباد
یادداشت تحلیلی بر پایه برنامه «بازبینی بینالمللی» ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، با حضور فئودور لوکیانف
مهدی سنایی، معاون سیاسی دفتر رئیسجمهور در گفتوگوی اختصاصی با «ایران» به یک پرسش مهم درباره روسیه پاسخ داد:
نشست «آینده جنگ اوکراین در پرتو مذاکرات روسیه و آمریکا» برگزار شد.
نشست لندن درواقع به صورت نمادین نشاندهنده همبستگی کشورهای اروپایی با اوکراین و تلاش برای دستیابی به صلحی عادلانه و پایدار در برابر طرح روسیه و آمریکا بود.
سوال اصلی این است که چه عواملی در بالا بردن یا پایین آوردن امنیت انرژی روسیه تاثیر داشتهاند؟
رویکرد متوازن دمشق در قبال گرجستان پس از شروع جنگ داخلی سوریه در مارس 2011 میلادی به تدریج تغییر کرد. برخلاف نقش اساسی «ترکیه» در رویکرد نامتوازن سیاست خارجی سوریه در قبال جمهوری آذربایجان و ارمنستان، «روسیه» نقش کلیدی در رویکرد جدید دمشق در قبال گرجستان داشت که نقطه اوج آن شناسایی استقلال مناطق آبخازیا و اوستیای جنوبی از سوی سوریه در 29 می 2018 میلادی بود؛ اقدامی که قطع روابط دیپلماتیک گرجستان و سوریه را به دنبال داشت. اما پس از سقوط رژیم بشار اسد، اگر شرایط سیاسی در گرجستان تثبیت شود، انتظار می رود تفلیس نیز مانند اوکراین روابط خود را با سوریه عادی سازی کند. پیش شرط مهم این روند، پس گرفتن به رسمیت شناختن آبخازیا و اوستیای جنوبی توسط دولت جدید سوریه است که گامی مهم در خروج از سیاست خارجی روسیه محور سوریه در قفقاز جنوبی خواهد بود. این امر به نوبه خود می تواند به بسته شدن نمایندگی آبخازیا در دمشق، توقف بازگشت مهاجران و دیاسپورای آبخازی به سوریه و نیز بازگشایی سفارتخانه های سوریه و گرجستان در پایتخت های دو کشور منجر شود.
مهمترین خط انتقال تجهیزات و پشتیبانی نظامی روسیه به حوزه دریای مدیترانه و دریایی سرخ از طریق پایگاه های دریایی این کشور در دریای سیاه است که برای عبور نیاز به گذر از تنگه بسفر و داردانل که تحت کنترل عضو دیگر ناتو یعنی ترکیه است دارد.
آیا غولهای انرژی غربی حاضر میشوند دوباره به میدان پرریسک روسیه قدم بگذارند؟