چگونه بریکسپلاس باید نظم دیجیتال جدید را شکل دهد
تاجیکستان در سیوپنجمین سال استقلال؛ از تثبیت دولت ملی تا فرصتهای تازه در روابط با ایران
راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
باکو و ترکیه به دنبال اشغال هر دو منطقه آرتساخ و سیونیک هستند
تداوم و تشدید فضاسازیهای سیاسی، رسانهای و دیپلماتیک روی موضوع ارسال پهپاد و ادامه اتهامزنیها به تهران در نهایت میتواند به قطع روابط دو کشور منجر شود؟ حسین صانعی پاسخ این سؤال را مهم میداند؛ چراکه از نگاه او احتمال قطع مناسبات تهران- کییف با توجه به برنامهسازی غرب و همراهی اوکراین محتمل است. بهخصوص که اکنون روابط دو کشور از سطح سفیر به کاردار تنزل پیدا کرده و روابط در شکنندهترین حالت ممکن است.
کریدور بین المللی شمال - جنوب در جمهوری اسلامی ایران امکان ترانزیت ریلی کالا از هند و کشورهای خلیج فارس به جمهوری آذربایجان، روسیه و شرق و شمال اروپا را فراهم می کند؛ لذا این کریدور از اهمیت راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران، منطقه و جهان برخوردار است و اساساً این کریدور، میتواند دیپلماسی سیاسی- اقتصادی ایران در قفقاز را از بن بست خارج نموده و نقشآفرین کند.
با استقرار تظاهرکنندگان آذربایجانی در مسیر طولانی کریدور لاچین، ارمنستان این سوال را مطرح میکند که آیا مسکو مایل یا قادر است به این بن بست پایان دهد؟!
یک نظم جدید جهانی در سه دهه گذشته در برابر ما ظاهر شده است و امروز خطوط، جهتهای اصلی توسعه، بازیگران اصلی و منافع جمعی آنها را میبینیم. ویژگیهای منفی نظم جهانی کنونی به طور کامل و چشمگیر آشکار شده است: جنگها، تخریب محیطزیست، فقر و تضعیف دموکراسی. جایگزینهای مثبتی که منتقدان نظم جهانی کنونی برآن اصرار میورزند همچنان در حال شکلگیری هستند. هدف من ترسیم کلی فرآیند پیچیدهای است که آن را "شکاف بزرگ" مینامم. برخی از به اصطلاح «دیگران» (کشورهای خارج از جامعه غربی) حاکمیت غرب را زیر سؤال بردهاند و از رقابت به تقابل و از رویارویی به درگیری رسیدهاند. در اصل این به معنای نابودی نظم بینالمللی قاعده محور (rules-based order) است.
روزنامه نگاران دولتی آذربایجان و نیروهای حافظ صلح روسیه در قره باغ، درگیر یک سری از رویاروییها شده اند که به طور گسترده در آذربایجان منتشر شده و به بحث در مورد نقش نظامی روسیه در آن منطقه دامن میزند.
حضور تاجیکان در دو سوی نبرد بین روسیه و اوکراین اگرچه میتواند بر برندههای این بازی بزرگ تأثیرگذار باشد، اما در بازنده بودن تاجیکان و تاجیکستان هیچ تغییری ایجاد نمیکند. واقعیت آن است که دولت تاجیکستان همچنان نتوانسته با اعلام رضایت نسبی مبنی بر حضور تاجیکان در بسیج عمومی روسیه امتیاز قابل توجهی را دریافت کند. تروریستی اعلام شدن حزب نهضت اسلامی و اعطای نشان «خدمت به وطن» به رحمان توسط پوتین مهمترین دستاوردهای تاجیکستان در این مدت بوده است. اما پیوستن اپوزیسیون تاجیک به جبهه مخالفین روسیه میتواند به نحوی افزایش دسترسی آنها به منابع و حمایتهای غرب را در بر داشته باشد و این موضوع خبر خوبی برای دولت امامعلی رحمان نیست.
راهبرد اروپا در آسیای مرکزی در چند مرحله صورت میگیرد که به ترتیب شامل جلب یک کشور که گروه نخبگان حاکم آن دارای نگاهِ غربگرایی مفرط باشند، جایگزینی وابستگیهای سیاسی، امنیتی و اقتصادی، تحریک روسیه علیه منافع آن کشور برای وارد آوردن یک ضربه به منافع حیاتی و در نهایت ضدروسگرایی مفرط برای شکستن تابوی روسیه در منطقه است. در نهایت با این اقدام از روسگرایی سایر کشورها نیز به مرور کاسته شده و ظرفیت ضدروسگرایی نیز افزایش پیدا میکند. این روند در قفقاز جنوبی با استفاده از گرجستان آغاز شد، به آذربایجان رسید و اکنون ارمنستان را که روسگراترین جمهوری منطقه بود در بر گرفته است.