فرصتی برای احیای ظرفیت تاریخی جلفا در عصر جدید توسعه برونگرای ایران
این نشست با حضور هادی تیزهوشتابان، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و فدراسیون روسیه، حسین پیرموذن، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و جمهوری آذربایجان، گاسپار امیرخانیان، نماینده اتاق مشترک بازرگانی ایران و ارمنستان و فاطمه مقیمی، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و گرجستان با مدیریت ولی کالجی و حضور جمعی از فعالان اقتصادی و تحلیلگران حوزه کشورهای قفقاز روز چهارشنبه 8 دی 1400 در موسسه ایراس برگزار گردید.
کارشناس و سفیر اسبق ایران در تحلیلی به بررسی مدل اجرای راستگرایی در چین پرداخت و نوع نگاه این کشور را نسبت به تحولات منطقه مورد بررسی قرار داد.
تنها طی چهار دهه، اقتصاد چین به سطح بیسابقهای از ثروت و توسعه دست یافته است و انتظار میرود مسیر صعودی رشد اقتصادی و شکوفایی آن همچنان ادامه داشته باشد. اما از آنجایی که فشارهای سیاسی و ویروس کرونا بسیاری از کشورها به ویژه ایالات متحده را به پذیرش سیاستهای ملی گرایانهتر سوق میدهد، دوران اوج جهانی شدن به زودی میتواند با دوران پس از همه گیری که توسط نگرانیهای امنیت ملی و کنترل مرزها شکل گرفته است، جایگزین شود.
شاید هیچکدام از کشورهایی که با ایران رابطه دارند، وزن سیاسی روسیه را در صحنه بینالمللی نداشته باشند. تقریبا در همه پروندههای مهم سیاست خارجی ایران، روسیه به نوعی حضور یا لااقل امکان اثرگذاری دارد. برای مروری بر اهداف، برنامهها و گزینههای روسیه در این زمینه، سراغ محمود شوری، کارشناس مسائل بینالملل و معاون مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) رفتیم. او معتقد است رفتار امیدوارانه اخیر روسیه در مذاکرات احیای برجام به سبب فراغت بال نسبی این کشور در مقابل گزینههای محتمل است. شوری در این گفتوگو محدودیتها و چالشهای روابط ایران و روسیه را نیز تشریح میکند.
واقعیت آن است که باقی ماندن شکل فعلی رابطه بین تهران و واشنگتن، منافع زیادی برای پکن دارد، از جمله آنکه رفع تحریمها منجر به افزایش قیمتهای نفت ایران شده و در این صورت چین که نفت ارزان از ایران خریداری میکند، متضرر میشود.
پس از یک هفته بیسابقه برای پول ملی ترکیه که در آن لیر بیش از ۳۴ درصد از در مقابل دلار آمریکا تقویت شد، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهوری ترکیه به مردم وعده داد که تا تابستان شاهد برقراری فضای متفاوتی خواهند داد بود؛ اظهارنظری که به گمانهزنیهای تازه در مورد گام بعدی او در عرصه سیاسی و اقتصادی ترکیه دامن زده است.
برآوردهای اولیه حاکی از آن است که طی سه سال آینده فشارهای ایالات متحده آمریکا بر دولت ازبکستان در حوزههای مختلف افزایش خواهد یافت. محور اصلی این فشارها در سطوح سیاسی و امنیتی در موضوع انتقال قدرت پس از شوکت میرضیایف متمرکز خواهد بود. در حوزه گفتمانی اما در رسانهها و از طریق شکلدهی به یک جریان اپوزیسیون قدرتمند بهعنوان اهرمی کارآمد این اعمال فشار صورت خواهد گرفت.
این مدل اکنون در روسیه جاری است ولی ماهیت تحزب و فعالیت های سیاسی ترکیه در معنای مورد نظر غربی ها دموکراتیک تر از روسیه است، از این رو دستاوردهای اقتدارگرایی که ولادیمیر پوتین به دنبال بحران های داخلی در فدراسیون روسیه به راحتی کسب کرد و سال هاست در سایه نتایج مثبت این اقتدارگرایی، شخصیت محبوب روس ها محسوب می شود، برای اردوغان به آسانی حاصل نمی شود و از این رو می توان گفت: سیاست ورزی در ترکیه امری به مراتب دشوارتر از روسیه و حتی ایران است.